สันนิบาต 21 อาณาจักร

จากไร้สาระนุกรม — ส่วนหนึ่งของโครงการไร้สาระนุกรมเสรี แหล่งรวบรวมเรื่องราวตลกขบขันและบิดเบือนข้อเท็จจริง
(เปลี่ยนทางมาจาก 21 อาณาจักร)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Bruh Zone.jpg
ระวังจะเข้าใจถูกต้อง
เนื้อหา 49% ในบทความนี้อาจกล่าวถึงสิ่งที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง หรือไม่ควรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ! (แต่เราก็ยังพยายามให้ทุกท่านเชื่อเรื่องพวกนี้ให้ได้อยู่ดี!)
แผนที่ของ 21 อาณาจักร

21 อาณาจักร (ปะกิด:21 Dominions) คือสมาพันธ์ความร่วมมือทางทเห่อและเศรษฐกิจของ 21 ชาติในเอเชยตะวันหอกและเอเชยใต้ สืบเนื่องจากการล่มสลายของจักรวรรดิต้าจินในปี 2720 ซึ่งแยกสลายออกมาเป็นอาณาจักรจำนวนมากซะที่ไหนเล่า ภายหลังมีเวียดกามอันนัมที่เปลี่ยนการปกครองมาเป็นสาธารณรัฐ และดินแดนลากย่าที่ฉวยโอกาสตั้งตัวเป็นอิสระเมื่อเยลโล่ซันถึงจุดจบ โดยการโฟนอินของแม้วที่ย้ายไปอยู่เกรียนแล็กติกแล้ว รวมทั้งชาติต่างๆในเขตปกครองตนเองอินเดือยซิตี้ ก็ได้แยกออกมาเป็น 5 อาณาจักรเพราะมีความแตกต่างๆทางด้านเชื้อชาติและศาสนา

ทั้งหมดนี้ได้เข้าร่วมกับสมาพันธ์นี้หลังเหตุการณ์เยลโล่สโตนระเบิดในปี 2830 ที่ยังความเสียหายแก่แทบทุกอาณาจักรบนโลก กองกำลังทเห่อเหลือน้อยลง พืชผลทางการเกษตรลดน้อยลงที่สุดในรอบหลายพันปี มีคนอดตายเป็นจำนวนมาก จนเหลือประชากรในโลกแค่ 300 ล้านคนเท่านั้น การรวมกลุ่มของประเทศต่างๆที่ว่ามานี้ก็พบว่ามีจำนวนอาณาจักรเป็น 21 อาณาจักรพอดี บ้างเป็นจักรวรรดิ บ้างเป็นราชอาณาจักร บ้างเป็นสาธารณรัฐ บ้างเป็นแค่รัฐอิสระ บ้างก็เป็นแค่ระเบียบรัด แต่ทั้งหมดอยู่รวมกันได้ภายใต้กฎกติกูกติกาเดียวกัน โดยมีการจัดสรรว่าอาณาจักรใดจะมีกำลังทเห่อเท่าใดตามขนาดของอาณาจักรและอิทธิพลของอาณาจักร การรวมตัวนี้รวมตัวในรูปสันนิบาต ที่เรียกกันว่า สันนิบาต 21 อาณาจักร เพื่อความร่วมมือในทุกๆด้านของอาณาจักรทั้งหมด (รวมทั้งด้านความเกรียนด้วย)

ประเทศที่เข้าร่วม[แก้ไข]

  • สินธุ
  • คงคา
  • ทมิฬ
  • ลังกา
  • เบงกอล
  • ที้เบด
  • ซีอวี้
  • ชิงไห่เซี่ย
  • เสฉวน
  • หยูหนาน
  • บร๊ะม่า
  • ลากย่า(สันนิษฐานว่าน่าจะเป็นรัฐแมวมากกว่า)
  • สาธารณรัฐเวียดกามอันนัม
  • ไห่หนาน
  • ไตหวาน
  • จักรวรรดิเพื่อประชาชนอู๋เย่ว์
  • จงหยวน
  • เป่ยหลู่
  • หนานเยียน
  • รัฐอิสระจิน
  • สาธารณรัฐประชาชนเกาเหลา

*เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐอินเดือยซิตี้

ประเทศพันธมิตรของ 21 อาณาจักร[แก้ไข]

สันนิบาต 21 อาณาจักร[แก้ไข]

มีข้อตกลงดังนี้

  • ประเทศในกลุ่มสามารถค้าขายกันได้อย่างเสรี โดยกำหนดอัตราภาษี 10% เท่าๆกันในทุกประเทศ ห้ามใช้มาตรการกีดกันทางการค้าโดยขึ้นกำแพงภาษีเด็ดขาด (นโบบายนี้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ว่าอัตราภาษีในกลุ่มประเทศสูงเกินไปจนบางประเทศไม่มีปัญญาจ่าย แต่สำหรับใน 21 อาณาจักรแล้วก็ถือว่ายุติธรรมดี)
  • ถ้าชาติใดก็ตามในกลุ่มถูกต่างชาติโจมตี กองกำลังผสมของทุกอาณาจักรจะเข้าช่วยทันที ถ้ากองกำลังนี้ไม่พอ อาจจะให้ประเทศใดๆก็ตามที่เป็นสมาชิกนำกำลังของตนเข้าช่วยเหลือตามสมควร
  • กองกำลังผสมของ 21 อาณาจักรนั้นต้องมาจากทุกชาติที่เข้าร่วม จะมีการจัดสร้างอาวุธยุทโธปกรณ์ร่วมกัน (ซึ่งมีค่างวดสูงมากจนมีบางคมบอกว่าแยกกันไปทำคนละประเทศยังจะถูกกว่า)
  • ถ้ามีการตีกันเอง คณะกรรมการร่วมของทุกชาติจะเข้ามาไกล่เกลี่ยข้อพิพาท
  • ไม่ให้ต่างชาติเข้ามาตั้งฐานทัพในอาณาจักรใดอาณาจักรหนึ่ง เว้นเสียแต่ว่าที่ประชุมร่วมของ 21 อาณาจักร จะให้การอนุญาตแล้วเท่านั้นแต่อนุญาตกันง่ายๆดั่งพลิกฝ่ามือ

โครงสร้างการบริหารงาน[แก้ไข]

มีผู้นำแห่งสาธารณรัฐเวียดกามอันนัมเป็นประธาน มีจักรพรรดิอู๋เย่ว์ กษัตริย์เป่ยหลู่ และผู้นำรัฐแดง เป็นแกนนำในการบริหาร 21 อาณาจักร โดยประเทศที่มีอิทธิพลมากที่สุดก็จะเป็นเวียดกามอันนัมและอู๋เย่ว์

กลุ่มบุคคลที่สำคัญในอดีตกับ 21 อาณาจักร[แก้ไข]

กลุ่มเรดซันที่กระจัดกระจายอยู่ในจีนช่วงก่อนหน้านี้ ก็กระจายตัวอยู่ในทุกๆอาณาจักรในนี้ ส่วนเหล่าอำมาตย์ของเยลโล่ซันที่ได้อพยพไปรับราชเกรียนในเวียดกามอันนัมนั้น ก็ได้แพร่กระจายไปยังอาณาจักรอื่นๆ คณะกรรมการร่วมของ 21 อาณาจักรจะต้องจับตาดูกลุ่มเยลโล่ซันนี้ไว้ไม่ให้คลาดสายตา เพราะเกรงว่าพวกนี้จะเหิมเกริมตั้งตัวเป็นใหญ่ขึ้น แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ปรากฏเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น (แล้วจะกลัวไปทำไม) ส่วนกลุ่มขุนนางของอดีตประเทศที่ตั้งแถบๆนั้นก็กระจายกันรับราชเกรียนในแต่ละอาณาจักร แต่ที่มากที่สุดคืออู๋เย่ว์เพราะขนาดใหญ่สุดและมีทเห่อมากสุดแต่ห่วยๆทั้งนั้น

การล่มสลายขององค์กร[แก้ไข]

ในสงครามจักรวาล และมหาสงครามโลกครั้งสุดท้าย บลูมูนเข้ามาตั้งฐานทัพในอู๋เย่ว์ ซึ่งที่ประชุมก็ยินยอมเพราะเห็นว่าจะได้รับอาวุธทันสมัยจากบลูมูนถ้าเผื่อถูกอาณาจักรใดในจักรวาลเข้าโจมตีแบบตอนสงครามโลกครั้งที่สิบ ซึ่งสันนิบาตนี้ก็อ่อนกำลังลงบ้าง แต่ในมหาสงครามโลกครั้งสุดท้ายนั้น อาณาจักรอารยันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ยกกองทัพอันเกรียงไกรมาลงที่ยูนนาน และกระจายกำลังไปโจมตีทุกอาณาจักร ทุกอาณาจักรรวมตัวสู้อย่างสุดกำลัง ทั้งบลูมูนก็ให้ความช่วยเหลืออย่างมากด้วย ผลก็คือสามารถต้านทัพอารยันเอาไว้ได้ และอารยันก็ไปพ่ายในสมาพันธ์ชนเผ่าเร่ร่อนเติร์ก-ซยงหนู-โหรวราน-อุยกูร์อีกต่อหนึ่ง จนอารยันต้องถอนทัพกลับไปอย่างที่อเด้า ซิสเลอร์ไม่สบอารมณ์เป็นอย่างยิ่ง แต่ก็เกิดความเสียหายกับ 21 อาณาจักรอย่างรุนแรง กำลังทเห่อของทุกอาณาจักรลดลงไปมากกว่าครึ่ง ประชากรลดลงเป็นอันมาก ประเทศได้รับความเสียหายจนไม่อาจบูรณะได้ จึงมีการประชุมที่เย่เฉิงในปี 3116 เพื่อยกเลิกกติกาสันนิบาต 21 อาณาจักร 21 อาณาจักรจึงหมดสิ้นลงในครานั้นเอง และแต่ละอาณาจักรนั้นต่างก็อ่อนเปลี้ยเต็มที เกิดความรุนแรงขึ้นในแต่ละอาณาจักร และทุกอาณาจักรก็เข้าสู่ภาวะอนาธิปไตยหลังปี 3121 ในที่สุด ทว่าหลังจากนั้นเพียง 4 ปี โลกก็ถูกล้างจนสะอาดด้วยฝีมือชาวอารยันอันศักดิ์สิทธิ์ ทำให้ 21 อาณาจักรล่มสลายโดยสมบูรณ์ แต่ก็ยังมีประชาชนหลงเหลืออยู่บ้างนิดหน่อย

การฟื้นฟู[แก้ไข]

ภายหลังมหาสงครามโลกครั้งสุดท้าย เหล่าประเทศมหาอำนาจได้แก่จักรวรรดิเอริเชี่ยน จักรวรรดิบลูมูน และจักรวรรดิอูรุกไฮ ได้ร่วมมือกันฟื้นฟูสันนิบาต 21 อาณาจักรขึ้นมาอีกครั้ง โดยรวบรวมเหล่าอำมาตย์ ขุนนางและประชาชนที่รอดตายจากสงครามกลับมารวมตัวอีกครั้ง และเป็นหนึ่งในสมาชิกถาวรของสมาพันธ์ความมั่นคงแห่งจักรวาล

โครง บทความเกี่ยวกับองค์กร สมาพันธ์ และองค์การต่างๆนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยไร้สาระนุกรมได้โดยเพิ่มข้อมูล