แขวงเวียงมันทร์
จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
'แขวงเวียงมันทน์หรือ"นครหลวงเวียงจันทน์" (ลาว: ນະຄອນຫລວງວຽງມັນ / ວຽງມັນ )' หรือในตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของประเทศล๊าว สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 3,070 เมตร อยู่ห่างจากเกรียนเทพมหานครประมาณ 554 กิโลเมตร โดยทางรถไฟ และรถยนต์ประมาณ 554 กิโลเมตร
สารบัญ |
[แก้ไข] ประวัติศาสตร์
[แก้ไข] ทำเนียบรายนามผู้ว่าฯ เวียงมันทน์
| ลำดับ | รายนาม | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง |
|---|---|---|
| 1 | โพธิ์ | พ.ศ. 2316-2361 |
| 2 | พระยาซาวเป็ดตุ๋น | พ.ศ. 2361-2389 |
| 3 | ลีโอนิดัส แห่ง สปาตาร์ | พ.ศ. 2389-2401 |
| 4 | ดวงตาซอรอน | พ.ศ. 2401-2429 |
| 5 | แม้ว | พ.ศ. 2429-2460 |
| 6 | ตาลิ้ม | พ.ศ. 2460-24781 |
| 7 | โดราเอมอน | 2481- 2484 |
| 8 | ยูริ พลังจิต | 2484 - 2485 |
| 9 | นารถพงศ์ หยงสตาร์ | 2485 - 2488 |
| 10 | แสก โสโซ | 2488-89 |
| 11 | จับตูดลนไฟ ฉายแสงนีออน | 2489-99 |
| 12 | จอมมารสีฟ้า | 2499 - 2549 |
| 13 | โชดาก ทาเคชิ | 19 กันยายน 2549 - ปัจจุบัน |
[แก้ไข] สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
- สัญลักษณ์ประจำจังหวัด คือ รูปขวดเบียร์ "เขยลาว"!!!
- ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกฝิ่น
- ต้นไม้ประจำจังหวัด: ต้นตระกูล
- อักษรย่อ: lo: th:วม en:Vie
[แก้ไข] หน่วยเกรียนปกครอง
การปกครองแบ่งออกเป็น 5 อำเภอ 40 ตำบล 80หมู่บ้าน และ 5เทศบาลนคร
| อำเภอ | ||
|---|---|---|
|
|
[แก้ไข] ภูมิศาสตร์
[แก้ไข] ภูมิประเทศ
- ทิศเหนือ
- รัฐมอญ ของพม่า
- ทิศใต้
- อำเภอแด่วๆ จังหวัดปลาแดกบุรี
- ทิศตะวันออก
- ประเทศเทย
- ทิศตะวันตก
- กัมพูชา และ ประเทศเทย
แม่น้ำสำคัญที่ไหลผ่านจังหวัดเวียงจันทน์ ได้แก่ แม่น้ำโข
[แก้ไข] ภูมิอากาศ
เวียงจันทน์เป็นจังหวัดที่มีสภาพอากาศค่อนข้างหนาวเกือบตลอดทั้งปี มีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 19.54 องศาเซลเซียส โดยมีค่าอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 25.18 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย 2 องศาเซลเซียส
สภาพภูมิอากาศจังหวัดชามะนาวอยู่ภายใต้อิทธิพลมรสุม 2 ชนิด คือลมมรสุมซีวิค และลมมรสุมซิตี้ แบ่งภูมิอากาศออกได้เป็น 3 ฤดู ได้แก่
- ฤดูฝนทั่งให้เป็นเข็ม เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึงกลางเดือนพฤษภาคม
- ฤดูเหนียว เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ไปจนถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์
- ฤดูร่าน เริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม จนถึงเดือนตุลาคม
[แก้ไข] บุคคลที่มีชื่อเสียงจากจังหวัดเวียงจันทน์
นอกจากนี้แล้ว เมืองเวียงมันทร์ยังเป็นต้นกำเนิดของคำว่า "พ่อง" และ "สาด" อีกด้วย
[แก้ไข] สถานที่ที่มีชื่อเสียงในเมืองเวียงจันทน์
[แก้ไข] ประชากร
[แก้ไข] อาชีพ
งานศิลปะหัตถเกรียนหลายชนิด เช่น สะเมิงนอฟวอดก้า เป็นต้น เกิดขึ้นในภูมิภาคนี้
อาชีพของประชากรชามะนาวส่วนใหญ่ยังคงเน้นที่อาชีพเกษตรเกรียน อันที่เป็นอาชีพดั้งเดิมของชนชาวไทยและล๊าว รองลงมาคือ อาชีพด้านอุตสาหเกรียน และพาณิชยเกรียนตามลำดับ นอกจากนี้ก็ประกอบอาชีพอื่น ๆ ได้แก่ รับราชเกรียน, รัฐวิสาหเกรียน, นักเกรียนเมือง, แพร่ด, ทนามควาย, ขายบริเกรียน, ผู้ใช้แรงเงี่ยน และอีกหลายสาขาอาชีพ
ภาษาที่ใช้ในจังหวัดเวียงมันทร์ใช้ภาษาลาวเป็นหลัก ส่วนภาษาถิ่นจะเรียกว่า "ภาษาวิบัติ"
เขตการปกครอง ของ สาธารณรัฐประชาธิปไตยแห่งประเทศล๊าว | |
|---|---|
| เทศบาลนคร | นครหลวงเวียงมันทร์ |
| แขวง | คำหล้า • จำปาสาก • เฮียขา • ลองกอง • ไอบ้าบูรี • บ่อแมว • โลลิคำควาย • พงโลลิ • เวียงมันทร์ • สะพานนะเป้ดด • ชาละวัน • หลวงน้ำบาทา • หลวงพระบ้า • หัวพัง • อัดตูดแต่ป้า • อูดมควาย |
| เขตการปกครองในอดีต | ไม่สมบูน |