มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
เนื้อหา |
[แก้ไข] มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
- มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีมีชื่อย่อว่า มทส และคนมักจะเข้าใจผิดกันว่า มทส มีจุดหลังชื่อย่อ ซึ่งจริงๆแล้วไม่มี!และกรุณาอย่าเลือกภาษาอังกฤษเวลาพิมพ์ชื่อมหาวิทยาลัย มันไม่สุภาพ
- อยู่โคราช หรือ นครราชสีมา
- คนหลายๆ คนชอบคิดว่าเป็นวิทยาลัยเทคนิค เนื่องจากในชื่อมีคำว่าเทคโนรวมอยู่ด้วย ช่วงก่อตั้งมหาวิทยาลัยช่วงแรกๆ จดหมายจะถูกส่งไปยังเทคโนสุรนารี อยู่ใกล้สี่แยกอัมพวัน
- เปิดมา 17 ปี แต่มีนักศึกษา 15 รุ่น...เตรียมพร้อมก่อน 2 ปี
- มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของประเทศ ( 7,200 ไร่ )รองจาก ม.วลัยลักษ์ และ ม.แม่ฟ้าหลวง แต่บางตึกที่จอดรถไม่พอ====แก้ไข==== แม่โจ้ 12,879 ไร่ ใหญ่กว่า
- มีที่จอดเฮลิคอปเตอร์ด้วยนะ
- กองบินมักมาฝึกบินเหนือน่านฟ้า มทส (โดยเฉพาะช่วงสอบและเช้าที่เราต้องการพักผ่อนหลังจากไม่ได้นอนทั้งคืน!)
- นอกจากนี้ยังมีกองบินพื้นราบ ที่ปั่นต้นหญ้าหลังหอช่วงสอบทุกเทอม (ไม่เข้าใจว่า เวลาไม่มีสอบทำไมไม่ตัดกัน )
- ห้องเรียนมีแอร์ทุกห้อง และมักจะเย็นเกินไป เย็นขนาดเขียนข้อสอบไม่ออก ต้องขอให้ผู้คุมสอบปิดแอร์กันมาแล้ว
- อากาศที่นี่จะร้อนมากในหน้าร้อน และหนาวจัด ลมแรงในหน้าหนาว และจะหนาวมาก ๆ ไม่เกิน 2 สัปดาห์
- ฉะนั้นเด็ก มทส. มักจะสวมแจ็กเก็ตตัวโต ..กันร้อนนอกห้องเรียนและกันหนาวในห้องเรียน
- ชอบเรียกห้องเรียนเป็นตัวเลข เช่นห้องพันห้า (มี 1,500 ที่นั่ง, บรรยากาศเหมือนโรงหนัง, นักศึกษาชอบหลับเรียน)
- อ่างสามแสน คืออ่างน้ำที่มีขนาดสามแสนลูกบาศก์เมตร แม้ปัจจุบันจะเพิ่มขนาดเป็นสามล้านลูกบาศก์เมตร แต่คนก็ยังเรียกสระสามแสน
- มีสถานที่ที่เรียกว่า หัวใจ มทส ... อยากรู้คืออะไรต้องถามเด็ก มทส เอง
- ห้องสมุดหรืออาคารบรรณสารต้องใช้บาร์โค้ดที่บัตรนักศึกษารูดเข้าเพื่อใช้บริการ
- จะส่งการบ้านต้องติดบาร์โค้ดเพื่อสะดวกในการตรวจ
- วิชาเรียนคอมพิวเตอร์ทุกชั้นปีมีอัตราส่วนคอมพิวเตอร์ต่อนักศึกษา 1:1
- หอสัญลักษณ์ของ มทส หรือ หอสุรนภา หรือ หอดอกบัว แต่นักศึกษามักเรียก หอแห้ว
- ห้องน้ำหรูที่สุด แห้ง สะอาด มีทิชชู เพราะมีแม่บ้านคอยทำความสะอาดอยู่ตลอดเวลา (ยิ่งกว่าห้างอีกนะ)
- มทส อยู่ไกลจากตัวเมืองถึง 20 กิโล และมี รถเมล์ 1 สาย และรถสองแถว 1 สาย วิ่งเข้าออกตั้งแต่ 07.00-20.00 น.
- มีรถเมล์ภายใน วิ่งรับ-ส่ง นักศึกษาฟรี และมีรถตู้เข้ากรุงเทพตอนตีห้า ทุกวัน
- ทางเดินระหว่างตัวตึกมี Cover way ตลอดเส้นทางเดิน -- มีเลนสำหรับจักรยานโดยเฉพาะ (แต่ไม่ค่อยมีคนใช้)
- ที่นี่นักศึกษาทุกสาขาเรียนรวมกัน อยู่ในตึกเดียวกัน ไม่มีการแยกตึกคณะ อาจารย์ก็อยู่ตึกเดียวกัน (รักกันที่ซู๊ด)
- นักศึกษาสามารถเรียนได้จนเต็มอายุขัย (8 ปี) และก็มีให้เห็นอยู่บ่อยๆ
- ที่นี่ทำตามกฎ ขี่มอเตอร์ไซค์ ไม่สวมหมวกกันน็อค ไม่ให้เข้า-ออก มหา’ลัย จึงเห็นนักศึกษาพากันเดิน หรือ จูง มอเตอร์ไซค์ ผ่านหน้าป้อมยามอยู่บ่อยๆ
- รปภ.ที่นี่ จะตะเบ๊ะ ให้แต่คนที่ขับรถยนต์เท่านั้น แม้ว่าจะเป็นนักศึกษาก็ตาม ส่วน อาจารย์ที่ขี่มอเตอร์ไซค์หรือปั่นจักรยาน ก็หมดสิทธิ์
- สมัยก่อนชุด รปภ. จะเป็นเสื้อสีฟ้า กางเกงสีดำ แต่ปัจจุบัน แต่ตัวสีกากี วันแรกที่เปลี่ยนเครื่องแบบ คนในมหาวิทยาลัยนึกว่าเป็นทหารญี่ปุ่น
- ขับรถหรือขี่มอเตอร์ไซค์ที่นี่ต้องระวัง ไม่งั้นรถของท่านอาจเสียศูนย์ได้ เพราะมีลูกระนาด อยู่เป็นระยะๆ
- แปลกแต่จริง ที่นี่หอพักหญิง มีโถฉี่ของผู้ชายด้วยนะ จะบอกให้
- ชื่ออาคารสถานที่ล้วนแต่มี "สุร" นำหน้า นัยว่าเพื่อความน้ำหนึ่งอันเดียวกันกับชื่อมหา'ลัย เป็นต้นว่า
- สุรนภา คือ ชื่อหอสัญลักษณ์ของมหา'ลัย หอที่ตั้งใจออกแบบเป็นรูปดอกบัวตูม ข้างในมีลิฟท์และบันไดประมาณ 200 กว่าขั้นสำหรับให้ขึ้นไปชมทัศนียภาพรอบๆ มหา'ลัย นักศึกษาให้ฉายาว่า หอแห้ว
- สุรสัมนาคาร คือ ชื่อโรงแรมหรู กี่ดาวไม่รู้ แต่คืนละ 800 บาท หนึ่งในกิจการของมหา'ลัย
- สุรนิทัศน์ คือ ชื่อเวทีแสดงดนตรีกลางแจ้ง เด็กมอเรียกแอมฟิ หรือ แอมฟิเธียเตอร์ ความจุประมาณ 2000 แต่ถ้าอัดกันจริงๆ 4000 ก็ไหว Silly Fools, Bodyslam, Big Ass ต่างก็เคยมาเหยียบ
- สุรพัฒน์ คือ ชื่ออาคารเอนกประสงค์ขนาดยักษ์ มีหลายหลัง สุรพัฒน์ 1 มีศูนย์หนังสือจุฬาฯ, สุรพัฒน์ 2 ใช้ตอนรับปริญญา, สุรพัฒน์ 3 มีศูนย์ซินโครตรอน
- สุรวิถี คือ ชื่อถนนในมหา'ลัย เส้นที่ตัดผ่านหน้าองค์การนักศึกษาไปยังสระสามแสน นิยมใช้สัญจรไปส่องสัตว์ยามค่ำคืน
- สุรนิเวศ คือ ชื่อหอพักนักศึกษา เรียกย่อๆ ว่า S โดย S1-6 เป็นหอหญิงห้องน้ำรวม S7-12 เป็นหอชายห้องน้ำรวม S13, S14, S15 หอที่แต่ละห้องมีห้องน้ำในตัว สำหรับ ผู้ชาย บุคลากรชั้นประทวน และ ผู้หญิง ตามลำดับ
- ส่วน สุขนิวาส เป็นชื่อบ้านพักสำหรับอาจารย์และบุคลากรชั้นสัญญาบัตร
- สุรสวัสดิ์ คือ ชื่อหมู่บ้านเอกชนข้างนอกมหา'ลัย คำ "สุร" ไม่เกี่ยวกับนโยบายมหา'ลัย แต่เข้าใจว่าแอบเนียน เรียกเต็มปากได้ว่าเป็นสุรนิเวศแหล่งที่ 2
- หอพัก เก่ากึก ดึกดำบรรพ์ ตั้งกะรุ่น1 มี สองหอที่เป็น ตำนาน คือ อนุบาล1 และ อนุบาล2 ตรงข้าม กะ หอ พัก หญิง S1 ปัจจุบัน กลยเป็นอะไรไม่รู้แล้ว ฮ่าๆๆ
- ทางโค้งก่อนถึง หอ อนุบาล1 เรียก โค้ง ดาวพระศุกร์ เนื่องจาก นักศึกษา รุ่น1 ขับมอไซค์ แหกโค้ง ตรงนั้นเพื่อให้ทันดูละครเรื่อง ดาว พระศุกร์
- เรียก "คณะ" ว่า "สำนัก" และเรียก "ภาค" ว่า "สาขา"
- ในระดับปริญญาตรีมีเปิดสอน 5 สำนัก คือ สำนักวิด สะ วะ กำ มะ สาด , สำนักเทคโนเกษตร, สำนักเทคโนสังคม สำนักแพทยศาสตร์ และสำนักวิทยาศาสตร์ (สำหรับพี่ๆที่จบไปแล้ว น้องๆรหัส 49 มีสาขาวิทย์กีฬาระดับปริญญาตรี สังกัดสำนักวิดยานะคะ ^^)
- ทางเข้ามหาลัยอย่างเป็นทางการมี 3 ประตู ส่วนประตูที่ 4 สามารถใช้บริการได้เหมือนกัน อยู่ข้างหลังหอชาย
- ทางเข้ามหาลัยประตู 3 เมื่อเข้ามาทางซ้ายมือจะมีโรงไฟฟ้าซินโครตรอนตั้งอยู่
[แก้ไข] เรื่องทั่วไป
- มทส เป็นมหาวิทยาลัยที่เปิดสอนปริญญาตรีแล้วมีอาจารย์จบปริญญาเอกมากที่สุดในประเทศ มากถึงร้อยละ 70 และอาจารย์ส่วนใหญ่ที่จบ ดร. มักมีหน้าเด็กกว่านักศึกษา มีเรื่องเล่าว่ามีอาจารย์สวมเสื้อเชิ้ตขาวแฝงตัวอยู่ในหมู่นักศึกษาในรายวิชาพื้นฐาน แล้วนักศึกษาไม่สามารถหาตัวได้ว่าคนไหนคืออาจารย์ (อาจารย์อ๋วนแหงๆ)
- EOS (End of Soi) เป็นชื่อเรียกกลุ่มบ้านพักบริเวณท้ายซอยในหมู่บ้านสุรสวัสดิ์ ยุคเรอเนซองส์ของ EOS คือยุคเดียวกับที่เกมส์สตาร์คราฟท์รุ่งเรือง แม้ต่อมาเปลี่ยนเป็นยุควอร์คราฟท์ EOS ก็ยังไม่ล่มสลาย จนมาถึงยุค DotA เรืองอำนาจ EOS ก็ค่อยๆ เลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คน
- การเป็นหนุ่มวิดวะในมหา'ลัยนี้ ไม่ได้ช่วยให้ดูดีมีสง่าราศีกระชากใจสาวๆ แต่อย่างใด เพราะ 80% มันก็วิดวะทั้งน้านนน
- ตรงกันข้ามกับ สาวไอที (เทคโนสารสนเทศ) ที่ถือว่าเป็นทรัพยากรล้ำค่าของมหา'ลัย แม้คุณจะหน้าตาธรรมด๊าธรรมดา แต่ถ้าได้ชื่อว่าเป็นเด็กไอทีแล้ว คุณจะดูหรูหรามีระดับ น่ารักน่าทะนุถนอมขึ้นมาในทันที
- ปัจจุบันหากพูดถึงทรัพยากรอันล้ำค่าแล้ว ผู้คนมักนึกถึงสาว MT (เทคโนโลยีการจัดการ) เป็นอันดับแรก เพราะทั้งสวย น่ารัก และไฮโซ ดูได้จากสูทที่ใส่และรถที่ขับ (รถเก๋ง รถเบนซ์ กันทั้งนั้น)
- ปัจจุบันวิศวะเริ่มแต่งตัวดีขึ้นตามนโยบายของโครงการ เรารัก มทส จึงไม่แปลกที่จะเห็นเด็กวิศวะ แต่งตัวคล้ายเด็กไอที จนทำให้รุ่นพี่สงสัยว่า เดี๋ยวนี้ เด็กวิศวะม.เรามีแบบนี้ด้วยเหรอ คำตอบที่ได้รับก็คือ "ใช่"
- ขึ้นชื่อว่าเป็นหญิงในมหาวิทยาลัยนี้ ถ้าอยากเป็นดาวใน ม นี้ต้องขาว กล่าวง่ายๆ คือ แค่ขาวก็มีดาวติดหัว หมายความว่า แค่ขาวก็เป็นที่สนใจอย่างยิ่ง
[แก้ไข] เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
- อาคารส่วนกิจการนักศึกษา, ลานสัญลักษณ์สถาน (ลานย่าโม) และ หอสัญลักษณ์สุรนภา สร้างอยู่ในระนาบเส้นตรงเดียวกันในแนวเหนือใต้
- ในขณะที่ เสาธงชาติเสาเอก, ลานสัญลักษณ์ และอาคารบรรณาสาร อยู่ในระนาบเส้นตรงเดียวกันในแนวออกตก
- ก่อน พ.ศ. 2545 มหา'ลัย มีอัตราการตกออก (Retire) สูงที่สุดในประเทศ คือประมาณ 40% สมมติเข้ามาปีหนึ่ง 1000 พอขึ้นปีสองจะเหลือ 600 ซึ่งในปี 2, 3, 4 ก็จะทยอยตกออกกันไปอีกเรื่อยๆ จนจบปีสี่จะมีคนจบการศึกษาประมาณ 300 พวกที่เหลือก็หวังว่า ปี5-ปี8 คงมีสักปีที่จะจบ
- ปีการศึกษานึงจะแบ่งออกเป็น 3 ภาคการศึกษา โดยปิดเทอมย่อย (ภาคการศึกษาที่ 1 และ 2)15 วัน และปิดเทอมใหญ่ (ภาคการศึกษาที่ 3) 45 วัน
- ตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา มีการปรับเกณฑ์ตกออกใหม่ คือจาก 2.00 เป็น 1.80 ทำให้อัตราการตกออกลดลง แ่ต่ก็ยังมีใ้ห้เห็นเป็นเรื่องปกติ
- ห้องพักหอใน (สุรนิเวศ) ว่ากันว่าเป็นห้องพักหอในที่กว้างที่สุดในประเทศ (จากปากคำของเด็กซิ่วทั้งหลาย) ก่อนพ.ศ. 2548 แต่ละห้องอยู่กัน 3 คน อุปกรณ์มี 3 เตียงเดี่ยว, 3 ตู้เสื้อผ้า, 3 ตู้เก็บหนังสือ, 3 โต๊ะอ่านหนังสือ แต่ก็ยังเหลือพื้นที่กลางห้องให้กินอาหารเย็นร่วมกันทุกวัน หรือตั้งวงได้เป็นบางโอกาส
- สมาชิก 3 คนที่ว่า ประกอบไปด้วย พี่ปีสองขึ้นไป 2 คน และน้องปีหนึ่ง 1 คน คำเรียกหาเป็น พี่เมท, น้องเมท บรรยากาศอบอุ่นน่ารักมาก ยกเว้นแต่ว่าได้พี่เมทขี้เมา หรือที่ซวยกว่าคือได้พี่เมท 2 คนที่เป็นกระเทย ยกเว้นแต่ว่าถ้าคุณเป็นกระเทยด้วย
- หอพักทุกห้องมีโทรศัพท์ด้วยนะ
- ตั้งแต่พ.ศ. 2548 นักศึกษาที่สมัครโควต้ามีจำนวนมากเป็นประวัติการณ์ ทำให้หอพักไม่เพียงพอ จึงมีนโยบายให้พักห้องละ 4 คน
- มทส เคยประสบปัญหาแหล่งน้ำแห้ง ถึงขั้นประกาศให้เปิดน้ำใช้ภายในหอพักได้ในช่วงเวลา 05.00 - 22.00 น. นอกเหนือเวลานั้น ก็หาถังเล็กมาตักน้ำในถังใหญ่ไปใช้เอง (ดีนะที่แม่บ้านเปิดน้ำทิ้งไว้ในถัง ไม่งั้นห้องน้ำ....หึ่งแน่)
- ปี 2547 มหา'ลัย เป็นเจ้าภาพกีฬามหา'ลัยแห่งประเทศไทย ชื่อ "สุรนารีเกมส์" ภาษาอังกฤษเีขีียนว่า Sura Naree Games ซึ่งเป็นความสนใจหลัก 3 ประการของบรรดานักศึกษาชายที่นี่
- มทส มีจัดประกวดแบบเดียวกับ AF / The Star โดยมีชื่อการประกวดว่า SUT DREAM CHALLENGER มีผู้สนใจล้นหลาม ที่สำคัญมีกรรมการมาจาก tuneclub ใน bloggang ของ pantip.com ด้วย
- ชมรมอนุรักษ์สภาพแวดล้อม จะมีประเพณีโยนพี่บัณฑิตลงน้ำบริเวณสระน้ำพุข้างหอสุรนภาทุก ๆ วันรับปริญญา ช่วงหลัง ๆ จะเห็นมีบางชมรมและ นศ.บางกลุ่มเริ่มทำตาม ผมก็คนนึงที่เคยตกน้ำด้วยประเพณีนี้
- งานรับปริญญาแต่ละปี สาขาวิชาต่าง ๆ จะจัดซุ้มยิ่งกว่ามหากรรมพืชสวนโลก ไม่เชื่อลองไปดูได้
- ชมรมที่มีสมาชิกเยอะสุดน่าจะเป็นชมรมยานยนต์ เพราะพี่สาขาเกณฑ์น้องในสาขาที่เป็นเครือข่ายเดียวกันมาเข้าชมรม
- วิศวะที่หน้าตาดีที่สุดฝ่ายชายน่าจะเป็นวิศวะคอม ส่วนฝ่ายหญิงน่าจะเป็นเด็กอุตสาห์ฯ ไม่เชื่อก็ไปพิสูจน์กันดู
- สาขาที่โหด ๆ เซอร์ ๆ และจะนึกถึงสาขาแรกคือ วิศวกรรมโลหการ แต่ในสาขาเค้าก็รักกันมากนะ แบบว่า SOTUS แน่นสุด ๆ
- วิศวะเครื่องกล จะมีประชากรมากสุด เพราะมี หลักสูตรแยกออกไปคือ วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมการผลิต วิศวกรรมยานยนต์ และน้องใหม่คือ วิศวกรรมอากาศยาน
- สาขาที่มีคนเรียนจบ 4 ปี น้อยที่สุดน่าจะเป็นวิศวกรรมเคมี (ทั้งวิชาที่เรียนและอาจารย์โหดพอกัน)
- งานลอยกระทงส่วนใหญ่เด็กไอทีจะได้ชนะเลิศประเภทขบวน (ที่มีคอนเซ็ปท์เดียวตลอดปีคือ ธรรมะ กับ อธรรม) ส่วนสา'สุข จะได้ชนะเลิศประเภทกระทงใหญ๋ (อันเนื่องมาจากการให้น้องปี 1 ในสาขา เย็บแบบอย่างน้อยคนละอัน แล้วแต่ฝีมือ ทำให้ใหญ่ไว้ก่อน ลอยได้ไม่ได้ค่อยไปลุ้นกันในสระน้ำพุอีกที) แต่ยังไงสา'สุข ก็จะชนะเลิศเสมอ ในปัจจุบัน สา'สุข ชนะการแข่งขันทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นขบวนลอยกระทง การประกวดกระทงทั้งจิ๋วและใหญ๋ หรือนอกจากนี้คือความฉลาด ซึ่งไม่มีสาขาไหนเทียบติด และกองเชียร์ ซึ่งไม่มีสาขาไหนเทียบได้แม้แต่ปลายเล็บ เรื่องนี้คือความจริง
- สมัยก่อนผู้หญิง มทส จะขึ้นชื่อว่า สวย ถึก และบึกบึน ปัจจุบันก็ยังคงเป็นเช่นนั้นอยู่ จะเห็นได้จากงานลอยกระทง ที่ให้ผู้หญิงไปฟันต้นกล้วยแล้วแบกมาให้พวกผู้ชายที่กำลังนั่งเย็บแบบทำกระทงกัน
- สโมสรเทคโนโลยีสุรนารี เป็นองค์กรของบุคลากร มีชมรมเช่นเดียวกับนักศึกษา
- กีฬาที่สร้างชื่อให้กับมหาวิทยาลัยในช่วงที่ผ่านมาก็คือ เรือพาย (ได้เหรียญทองกีฬามหาลัยมา 3 ปีแล้ว) วอลเล่ย์บอลชายหาดหญิง (ชนะทีมชาติด้วย)ตะกร้อหญิง (ถึงจะตัวเล็กแต่ก็ใจใหญ่) หมากล้อม (เหรียญทองเหรียญแรกในประวัติศาสตร์) หมากกระดาน (เล่นแล้วใช้เวลานานจริง ๆ) อื่น ๆ กำลังทยอยเก็บเหรียญกันอยู่
- * จุดที่อันตรายที่สุดในในมหาลัย คือ ประตู่ 1 ถึงขนาดต้องระดม รปภ.มาดูแล5-6 คน และต้องใส่หมวกกันน็อคทุกครั้งที่ผ่าน เพื่อไม่ให้เกิดเหตุร้ายแรงกับนักศึกษา นักศึกษาบางส่วนถึงขนาดต้องลงเดินผ่านจุดนี้ทีเดียว
- หอพัก S2 แต่ก่อนเป็นหอรวม อย่าเข้าใจผิด ผู้ชายชั้น 2 ผู้หญิงชั้น 3 และก็มีทางขึ้นคนละทาง ไปหากันไม่ได้
- หอพัก S11 มักจะมีนักศึกษาชายที่ส่วนใหญ่น่าตาดี
[แก้ไข] ความเชื่อ
- เป็นที่รู้กันว่า คุณย่าโมหรือท้าวสุรนารีนั้น เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเมืองโคราช ซึ่งภายในมหา'ลัยก็มีลานสัญลักษณ์ที่มีรูปปั้นท่านอยู่ รอบๆ นั้นจะมีหุ่นปูนปั้น ช้าง ม้า มากมาย ช่วงก่อนสอบจะมีนักศึกษาไปกราบไหว้เยอะเป็นพิเศษ และช่วงเปิดเทอมจะมีประเพณีขัดลานย่า คงสืบเนื่องมาจากผลการบนบานนั่นเอง จุดนี้แม่บ้านไม่ต้องมาทำความสะอาด เพราะนักศึกษาเราจะบริการให้ด้วยความยินดี 365 วัน
- ทั้งๆ ที่เป็นความขัดแย้งระหว่าง วิทยาศาสตร์กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่ที่นี่สองอย่างนี้ถูกหลอมรวมกัน ผู้เขียนเองก็เคยไปขอย่าหลายครั้ง เช่น ขอให้จบใน 4 ปีบริบูรณ์, ขอให้จบด้วยเกรดสูงกว่า 2.75, ขอให้ไม่ติด F ในรายวิชาหนึ่งที่สอบกลางภาคได้ 11 คะแนน ซึ่งทุกอย่างก็สมปรารถนา โดยเฉพาะอันสุดท้ายได้ตั้ง C แน่ะ นับว่าเป็นหนึ่งในสิ่งไม่กล้าลบหลู่ดูหมิ่นแม้แต่น้อย แม้ว่าทุกๆ อย่างจะได้มาด้วยความพยายามของเราเองก็ตาม
- ความศักดิ์สิทธิ์เป็นที่ร่ำลือว่า หากทำโปรเจ็ค โดยเฉพาะการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แล้วรันไม่ผ่าน หากบนจะเกิดปาฏิหาริย์รันโปรแกรมผ่านในทันที มีเคสน่าสนใจแล้วอย่างน้อย 2 กรณี 1. สร้างเกมแล้วเสียงไม่ออก แก้ไม่ได้สักที พรุ่งนี้ต้อง present แค่บนในใจ เสียงดันดังขึ้นมาซะงั้น งานนี้บนมาลัย 20 พวง 2. เขียนโปรแกรมรันเท่าไหร่ก็ไม่ผ่าน ถ้าส่งไม่ทันก็เรียนไม่จบเพราะเป็นโปรเจ็คจบ คนผู้ชายพูดบนเล่นๆว่าถ้ารันผ่านจะเต้นเพลงเกิร์ลลี่เบอร์รี่ และสวมชุดให้เหมือนด้วย อ้าปากบนเพียงชั่วลมหายใจ รันผ่านทั้งๆที่ไม่ได้แก้อะไร!!! ไม่แน่ใจว่ามีคนเห็นชายคนนั้นตอนแก้บนหรือไม่
- หากเด็ดดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย (ดอกปีบทอง) สดๆจากต้น จะเรียนไม่จบตามกำหนด บางกระแสบอกว่าจะติด F ตามจำนวนดอกที่เด็ด ส่วนเก็บจากใต้ต้นไม่มีปัญหาแต่อย่างใด
[แก้ไข] เรื่องลึกลับ
- เหมือนกับทุกมหา'ลัย โดยเฉพาะหอหญิงจะมีเรื่องเล่าและตำนานที่ไม่รู้สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัยไหน อย่างเรื่อง "ผีอำ" หอหญิงจะมีบ่อยมาก แต่ถ้าเป็น "ผีอม" สามารถหาฟังได้จากฝั่งหอชาย สามารถอ่านเพิ่มเติมได้จากเรื่อง ความสัมพันธ์ของผีกับการเมียไทย
- หอหญิงที่เฮี้ยนๆ ในระดับตำนาน เช่น S2 เรื่องผีชุดไทยโบราณ, ชุดตะเบงมาน วิ่งทะลุ 3 ห้อง ว่ากันว่าต้องนิมนต์หลวงพ่อคูณมาเหยียบถึง 2 ครั้ง หลังจากนั้นก็ไม่ได้ยินข่าวคราวอีก หรือจะเป็นผีเด็กที่ S4 ที่ว่าอาบน้ำอยู่ดีๆ แล้วมีเด็กมาเล่นน้ำด้วย ซึ่งความจริงแล้วสามารถพบเด็กผีได้เยอะบริเวณหอชาย (เด็กหงส์, เด็กปืน ก็มีพอๆ กัน) ส่วนผีเด็กนั้น หอชายก็น่าจะมีเยอะกว่าอยู่ดี เพราะดูจากอัตราการติดไวรัส *.dat, *.avi, *.mpeg สูงมากๆ
- หอหญิงที่เป็นข่าวดังที่สุดคือ S15 โซนต้นโพธิ์ จากการที่เด็กนักเรียน รด. มาพักแล้วพากันเล่นพิเรนบริเวณต้นโพธิ์ และเกิดอาการคลุ้มคลั่งไปตามๆ กัน ซึ่งแพทย์ก็วินิจฉัยว่า เป็นความบกพร่องทางประสาทชนิดติดต่อ เนื่องจากการฝึกหนักในช่วงกลางวัน
- ลานจอดรถยนต์เก่าและป่าละเมาะ ข้างศูนย์บรรณาสาร (หอสมุด) ว่ากันว่าเป็นบริเวณที่นิยมนำคนมานั่งยาง และเป็นแดนประหารเก่า ว่ากันว่า รปภ.กะดึกเคยเห็นผีคอขาด เดินลากโซ่เีสียงดังเกรียวกราว ดึกๆ ขับรถผ่านแถวนั้น ขนชอบลุกโดยไม่มีสาเหตุ ไม่รู้เป็นเพราะเรื่องเล่าที่ฝังหัวหรือเปล่า
- สวนหย่อม ป่าไผ่สีทอง ข้างๆ ฟาร์มมหา'ลัย ที่นี่ "เขา" ชอบหยอกล้อคนขับรถคนเดียว โดยรถคันอื่นจะเห็นว่า เรามีเพื่อนซ้อนมาข้างหลังด้วย โอ้วววว
- บริเวณลานย่าโม และต้นไม้ใหญ่ระหว่างทางไปอาคาร A (อาคารบริหาร) กับอาคาร C (อาคารวิชาการ) ซึ่งต้องทำถนนอ้อมต้นไม้ต้นนั้น เป็นถนนจุดเดียวในมหา'ลัย ที่ต้องอ้อมสิ่งกีดขวาง จุดอื่นพี่แกฟันเหี้ยนไม่เหลือ
- สุรนิทัศน์ หรือ แอมฟิเธียเตอร์ สถาปัตยกรรมที่มีเส้นลวดขึงเป็นองค์ประกอบ เรื่องเล่าที่จุดนี้คือจะเห็นสิ่งซึ่งคล้ายคนไปนั่งห้อยขาอยู่บนเส้นลวด
- สรุปแล้วทั้งมหา'ลัย เพราะพื้นที่ 7200 ไร่นั้น ในอดีตเป็นป่าเสื่อมโทรมขนาดใหญ่ ว่ากันว่าถูกใช้เป็นสถานที่ฆาตกรรมที่ขึ้นชื่อของโคราช อีกทั้งยังเป็นทางรบสมัยท้าวสุรนารีอีกด้วย จึงทำให้มีเรื่องเล่ามากเป็นพิเศษ
- บริเวณน่ากลัวทุกๆ จุดข้างบน จะมีรปภ. ไปตรวจอยู่เสมอ และมักรายงานกลับไปยังหน่วยว่า "เหตุการณ์สงบ พบหนึ่งคู่ (หรือมากกว่า)"
[แก้ไข] สถานที่ท่องเที่ยวและของกิน
- เดอะมอลล์ (หรือที่ปัจจุปันมักจะเรียกกันว่า อาคารM)คือสถานที่ท่องเที่ยวตอนกลางวัน ส่วนตอนเย็นมี เซฟวัน และ ไนท์ บาซ่า เป็นสถานที่ยอดนิยม
- ที่ไนท์ฯ มีร้านส้มตำระดับตำนาน (ลูกค้าเยอะ เลยตำน้านนาน) กลางวันเปิดร้านซ่อมแบตเตอรี่ ตกเย็นกลายเป็นร้านส้มตำ เด็กมอที่นิยมส้มตำทุกคนต้องเคยไปกินร้านนี้ อร่อยมาก อร่อยจริงๆ เจ๊คอนเฟิร์ม
- ร้านนมหน้ามอที่เป็นระดับปั่นนาน (คล้ายๆ ตำนาน) มี 3 ร้าน คือ ร้านป้าแดนซ์ ,ร้านพี่เปอร์ และร้านตาโอ โดยเฉพาะร้านแรก เด็กมอ "ทุกคน" ต้องเคยไปกิน ส่วนร้านตาโออร่อย บรรยากาศดีมาก นั่งจุดเทียนกินกลางลาน แต่ปัจจุบันปิดตัวไปแล้ว
- ร้านลาบที่หลายคนติดใจในฝีมือก็คือ ลาบร้อยเอ็ด แทบจะไม่มีใครที่ไม่เคยไปกินลาบร้านนี้ เมนูที่ชอบสั่งกันเป็นประจำคือ ลาบ ไก่ทอด ไข่เจียว และที่ขาดไม่ได้คือส้มตำ
- ร้านที่คนไม่ค่อยได้ไปแต่ถามใคร ๆ ในมหาลัยก็ค่อนข้างรู้จักคือ ร้านลุงหิน อยู่ทางออกประตู 3
- ร้านบ้านแต้ เป็นร้านอาหารตามสั่งหน้ามหาลัย ถ้าสั่งอาหารประเภททอด เช่น ข้าวหมูแดดเดียวทอด หรือ ข้าวปลานิลทอด ก็จะแถมแมลงวันทอดมาด้วย
- อยู่เป็นบางครั้ง และในข้าวเปล่าส่วนใหญ่จะมดแดงคลุกมาให้พร้อมเลย ร้านนี้จึงถูกแบนไปจากผู้ที่ช่างสังเกตุเวลาทานอาหาร แต่ปัจจุบันเปลี่ยนคนขายใหม่แล้ว
- ร้านป้าเซเว่น ตั้งอยู่ในหมู่บ้านสุรสวัสดิ์แลนดิ์ เหตุที่ได้ชื่อนี้เพราะว่าป้าแกเปิดร้าน 24ชม.เป็นร้านอาหารตามสั่ง ซึ่งบางทีจะเป็นตามใจคนทำสั่ง
- ร้านงอมแงม เป็นอีกร้านหนึ่งซึ่งตั้งอยู่หน้ามอ ที่ใครหลายคนชอบไป แม้ว่าร้านนี้จะทำอาหารรสชาติใช้ได้แต่กลับไม่ค่อยมีใครสั่งอะไรที่นอกเหนือไปกว่าเอ็นไก่ทอด และยำแหนมมากินแกล้มเบียร์และเหล้า ซึ่งว่ากันว่าใครมาแล้วต้องมาอีกเพราะติดงอมแงมกับบรรยากาศการร่ำสุรา แต่หากนั่งนานเกินตี 1 ขึ้นไปก็อาจงอมอย่างอื่นแทน เพราะชอบมีขวดและตีนบินบ่อยๆ
- เบเกอรี่ของฟาร์มมหาวิทยาลัย เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก นักเรียนจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัยส่วนหนึ่งแวะมากินบ่อยๆ ประหนึ่งยาเสพติด ส่วนอาจารย์นิยมซื้อผักปลอดสารพิษ
- ร้านนั่งเล่น และ ร้านปล่อยรมย์ เป็นร้านที่นั่งดืมกันที่มีทำเลดีมากๆ คือจะมีสาวๆ ขับรถผ่านไปมา สาวๆ ก็ชอบมานั่งเหมือนกัน ส่วนเมนูที่สาวๆ สวยๆ นิยมสั่งก็น่าจะเป็นเหล้าปั่น ขอย้ำว่าสวยๆ วันไหนมีบอลคู่เด็ดคนเยอะมากๆ แต่ไม่เหมาะสำหรับคนชอบฟังเพลง เพราะร้านจะเปิดเสียงพากย์บอล และถ้าวันไหนมีชิงร้อยชิงล้านละก็คนจะไม่ค่อยมีคนมานั่ง เพราะเจ้าของร้านจะเปิดเสียงทีวีแทนเสียงเพลง นักศึกษาเลยคิดว่าถ้าจะดูทีวี ไปดูอยู่ห้องดีกว่า
- แต่ถ้าเบื่อสาวสวยๆ ก็มาที่ร้านริมมอ หรือ สิมิลัน ได้เลย เพราะที่นี้มึกจะเจอสาว สวย ถึก บึกบึน เมนูสุดฮิตก็น่าจะเป็น แฉงโฉม จะเห็นได้ว่า มทส ไม่นิยมของนอกครับ นานๆ จะเห็นของนอกซักที
- ร้านพี่วิ ไม่รู้เหมือนกันว่าชื่อร้านจริงๆ คืออะไร แต่พี่คนขายแกชื่อพี่วิ ก็เลยเรียกร้านพี่วิ กาแฟอร่อย แต่ต้องคอยนานนิดนึง เพราะพี่แกชงแบบความเร็วสม่ำเสมอ (ช้า)ไม่ว่าคนเยอะหรือคนน้อย มีข้าวขายด้วย เหมาะสำหรับคนที่อ่านหนังสือสอบจนดึก เพราะกาแฟแรงมาก เคยกินมอคค่าร้านนี้ อ่านหนังสือจนสอบเสร็จไปแล้ว อีกวันอยากจะนอนก็ยังนอนไม่หลับ ของเค้าแรงจริงๆ ร้านอยู่ในหมู่บ้านสุรสวัสดิ์ซอยบีมาร์ท
[แก้ไข] บทความที่เกี่ยวข้อง
