มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น
เนื้อหา |
[แก้ไข] มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
- เฮียหยงคือท่านเทพผู้กำหนดเกณฑ์ของสมาชิกขั้นต่ำไว้ ใครไม่สามารถทำตามเกณฑ์คะแนนที่หยงพอใจได้ จะถูกบลัสเรียงตัวโดยไม่มีข้อยกเว้น
- ดร.ว. อธิการบดีคนปัจจุบัน เคยเป็นทหารในบัญชาการของหยงมาก่อน
- คณะแต่ละคณะล้วนสร้างขึ้นจากความต้องการขั้นพื้นฐานของหยง
- มศว เป็นชื่อย่อของ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ก็จริง แต่ ไม่มีจุด เขียน มศว ลอยๆยังงี้เลย
- สีประจำมหาวิทยาลัยคือเทาแดง
- สามารถนั่งเฮลิคอปเตอร์มาเรียนได้ เพราะมีลานจอดอยู่บนตึก19
- หอสมุดที่ มศว ประสานมิตร เป็นหอสมุดที่เสียงดังที่สุด อิอิ
- คณะศิลปกรรมศาสตร์ มศว เป็นคณะที่ดาราเดินชนกันมากที่สุดด้วยนะ
- ตึกศิลปกรรมศาสตร์ เป็นตึกที่ต้องแต่งตัวเรียบร้อย ห้ามใส่แตะหรือชุดที่ไม่เรียบร้อยขึ้นไปค่ะ
- ที่ตึกคณะมนุษยศาสตร์ มีหุ่นพี่บัญฑิตอยู่บริเวณชั้น 2 ค่ะ วันดีคืนดีพี่แกจะออกมาเดินเล่น
- เจอชาวต่างชาติ เช่น เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม เยอะสุด ๆ (พวกนักเรียนแลกเปลี่ยน หรือกลุ่มนักท่องเที่ยว โดยเฉพาะญี่ปุ่น เพราะติดกับสถานฑูตเค้าอ่ะ)
- พี่รหัสที่ใช้เรียกกันที่ มหาลัยอื่น ๆ ที่ มศว เรียก พี่เทค ป้าเทค ลุงเทค ปู่เทค ย่าเทต ตามชั้นปี
- มีหมาเจ้าถิ่นอยู่ตัวนึง ชื่อ "ไอ้ส้ม" ตัวมันสีส้มๆ เป็นหมาหน้าหม้อชอบเดินตามนิสิตหญิงสวยๆ ไม่สวยมันไม่ตาม ..ถ้ามาตึกศิลปกรรมเค้าจะเรียกว่า "ใข่เจียว" อ่ะ ไข่เจียวชอบไปดูรับน้องเพราะคิดว่าตัวเองเป็นรุ่นพี่ ^^(อันนี้จิงๆ นา) ..ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ป่าวนา..
- อาจารย์สอน วท 102 แกเปิดร้านขายน้ำอยู่ที่โรงอาหาร เวลามาสอน ขี่จักรยานเก่าๆ มา แต่งตัวเหมือนลูกเสือชาวบ้าน ใส่ถุงเท้าและรองเท้าผ้าใบสีลูกเสือ พูดเนิบๆ นิสิตคุยดังลั่น แกก็ไม่สนใจ แกเซอร์ซะ นิสิตคิดว่าแกเป็นภารโรง (ตอนนี้เกษียณแล้ว) -- แต่หนูก็ตั้งใจฟังอาจารย์สอนทุกคาบนะ ให้กำลังใจแกอ่ะ อุอุ
- ห้องสมุดชั้น 2 และ 3 บรรณารักษ์ดุมาก ชอบดุออกไมค์ และไล่พวกเสียงดังออกนอกห้องสมุดประจำ
- คณะมนุษย์ มีซอย1 อยู่ที่ลานอิฐแดง
- เมื่อก่อนนี้ตรงหน้าคณะมนุษย์จะมีซุ้มดอกเห็ดเยอะแยะ ตรงบริเวณริมสุดของพื้นที่นั้นจะมีซุ้มเอกปรัชญาและศาสนา
- คนที่มานั่งม้าหินที่ซุ้มเอกปรัชญาและศาสนาจะต้องคอยระวังไม่ให้ก้นเลอะ เพราะมีผลไม้จากต้น Philoberry ร่วงหล่นแตกกระจายเลอะเทอะเป็นประจำ
- แท้ที่จริงแล้ว Philoberry ก็คือ ตะขบ นั่นเอง แต่ถูกเรียกว่า Philoberry เพราะต้นของมันมาอยู่บริเวณซุ้มปรัชญาและศาสนา (Philosophy and Religion)
- คณะมนุด เอกอังกฤษ มีศาลาประจำเอก คือศาลาเขียว มีตำนานเล่าขานถึงที่มาของ แผ่นป้าย ที่ติดอยู่ในศาลา ว่าทำมาจากต้นตะเคียน วันดีคืนดี จะมีผู้หญิงผมยาวๆ มานั่งอยู่เดียวดายในศาลา
- ตึกคณะมนุด เก่าโค่ดๆ แต่สาวๆ สวยน่าดู เฮียหยงชอบส่องกล้องดูบ่อยๆ
- คณะวิดยา เค้าจะมีปาร์คประจำคณะ ให้นิสิตมานั่งเล่น สังสรรค์และเหล่สาว
- เบเกอรี่ที่ใต้ตึกไข่ดาว อร่อยเจงๆ (ขยันขึ้นราคาด้วย)
- มศว เป็นมหาลัยที่สะดวกในการเดินทางมายังมหาลัยหลายทางมั่กๆๆๆ เรือ ก็มีท่าเรือ , มอไซค์ แถวนั้นวินเยอะ , เฮลิคอปเตอร์ จอดได้ที่ตึก 19 , แท็กซี่ มาได้สะดวก , รถไฟฟ้า มาลงสุขุมวิท , รถใต้ดิน มาลงเพชรบุรี , รถเมล์นั่ง 38 มาวิ่งมันส์หัวบาน , รถตุ๊กตุ๊ก มาจอดฝั่งตรงข้ามโมนาลิซ่า เยอะเจงๆๆๆ
- ห้องสมุดที่นี่เสียงดังดีจริงๆ ขอคอนเฟิร์ม ดังได้อีก
- ห้องน้ำคณะศิลปกรรมศาสตร์ชั้นหนึ่ง ถือเป็นห้องน้ำที่กลิ่นแรงเอาการทีเดียว นั่งห่างประมาณ 100 เมตร กลิ่นยังลอบมาตบจมูกไกลๆๆๆ
- ภาพ FW เมล เกี่ยวกับผีในวันรับปริญญา เป็นเรื่องจริง เป็นวิญญาณอาฆาตเนื่องจากถูกหยงบลัสทิ้งทั้งร่าง
- มศว ไม่มีจุดนะ จำไว้
- เด็ก มศว เดินเข้าออกตึกแกรมมี่ เป็นว่าเล่น เพราะมันเป็นทางเชื่อมทะลุไปยังป้ายรถเมลืได้สะดวกที่สุด
- ตลาดนัดในมศว ถือเป็นตลาดนัดที่ผู้คนจากหลายชีวิต หลายอาชีพ หลายสังคม มาเดินกันมากที่สุด จอแจยิ่งกว่า จตุจักร
- เต้าหู้นม ตลาดนัดศินกำอร่อยเหาะอย่าบอกใคร
- น้ำฝน พัชรินทร์ , แอร์ เป็นต่อ เพื่อนรักกันในคณะศินกำ
- ตึกที่สูงที่สุดในมหาลัยเรื่องว่าตึกไข่ดาวนะ
- สนามเทนนิส ติดกับ สนามกอล์ฟ ที่พัทจนกระจกแตกไปหลายบาน
- ขณะนี้ หลายจุดใน มศว ยังซ่อมแซม บูรณะ ปรับปรุง รื้อสร้าง ยังไม่เลิก และสร้างไอ้โน่นไอ้นี่เพิ่มอีกมากมาย
- คณะมนุษยศาสตร์ เป็นคณะที่ต้องไปเรียนปีหนึ่งที่องครักษ์ น่าเศร้าใจ
- เด็กสาธิตที่นี่น่ารักมากมายมหาศาล
- ตุ๊ดเยอะอย่าบอกใคร มศว
- มีเอกภาษาเพื่ออาชีพ แห่งเดียวในประเทศไทย
- มีคณะพละศึกษา แห่งเดียวในประเทศไทย
- จำนวนนิสิตหญิง 72 เปอร์เซนต์ นิสิตชาย(คนที่มีคำนำหน้าชื่อว่า นาย) 28 เปอร์เซนต์ และนิสิตชาย(แท้)ส่วนใหญ่อยู่ที่องครักษ์ แป่วววววววววว
- เป็นมหาลัยที่ร้อนตับแตก ในตอนกลางวัน
- สัญลักษณ์ มหาลัยเป็นรูปกราฟ (กราฟไรหว่า)
- มีสนามเปตอง เป็นของตัวเอง
- ร้านขายของที่มีเพิงเรียกกันว่า ร้านน้อย
- ร้านน้อย ขายมาม่า เมนูเด็ดประจำร้าน แล้วก็จัมโบ้ คือไส้กรอก อันใหญ่รสเด็ด
- ชานมไข่มุก ร้านน้อยอร่อยมาก
- แถวต่อคิวซื้อมาม่า ที่ร้านน้อย ตอนเที่ยง คนต่อคิวอย่างกะเข้าคิวซื้อบัตร คอนเสิร์ทเบิร์ด เบิร์ด
- ร้านเบเกอรี่ ในมหาลัย มี เบค่อน อร่อยเหาะ ขอแนะนำต้องกินร้อนๆๆๆ
- ร้านสะบันงา คือร้านอาหารที่ขายทุกอย่าง ตั้งแต่โจ๊ก ยำมะม่วง ชานม ส้มตำ ข้าวมันไก่ น้ำผลไม้ปั่น สารพัด แต่รสชาดนั้น เอ่อ คือว่า คือ......แอ่ดแอ่ด
- วิศวะ เรียนที่ องครักษ์ 4 ปีรวด แพทย์ด้วย
- ที่นี่ทอม กะ ดี้ เดินชนกันไป ชนกันมา เยอะมาก
- กีฬามหาลัย มศว เป็นเจ้าภาพ ผ่านไปแว้วววว
- ร้านอาหารประจำของเด็กมศว คือซุ้มมาม่า (ขอบอกอร่อยจริงๆ)
- ตึกมนุษย์เป็นตึกเก่า(แก่)ที่สุด แต่ก็น่าเรียนที่สุด
- เมื่อก่อนนิสิตไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ลิฟท์ให้ใช้เฉพาะอาจารยืเท่านั้น เพราะลิฟท์ค้างบ่อย แต่ตอนนี้ได้ข่าวว่าทำลิฟท์ใหม่แล้ว
- ทางเดินระหว่างตึกสินกำกับหอสมุด ถ้าใครเดินทางนี้ต้องจับกระโปรงดี ๆไม่งั้นอาจจะ ก็ลมมันเย็นได้
- ห้องน้ำหญิงเมื่อหลายปีมาแล้วเป็นโอ่งมังกร แต่ตอนนี้เป็นชักโครงแล้วทุกห้อง
- สัญลักษณ์เป็นรูปกราฟ มาจาก y=e กำลัง x เป็นกราฟที่ไม่มีที่สิ้นสุด แปลได้ว่าการศึกษาคือความเจริญงอกงาม
- ป้ายของสาธิตประสานมิตร (มัธยม) จะใหญ่กว่า มหาวิทยาลัย (ดังจริง ๆ สาธิตนี่...)
- ตึก 3 (ตรงข้ามร้านสบันงากะศูนย์หนังสือ)ที่เคยเป็นที่พักของอาจารย์เอกบรรณารักษ์เป็นอาคารที่บูรณะช้าและยาวนานแถมบ่อยครั้งที่สุดในโลก เพราะปลวก ... ป่านนี้เสร็จยังหว่า ... แต่สวยนะ
- โรงอาหารของประสานมิตร จะมีพนักงานบริษัทเข้ามากินข้าวเที่ยงเยอะมาก (โดยเฉพาะวันที่มีตลาดนัดและโดยเฉพาะบ.แกรมมี่)
- นิสิตที่ประสงค์จะเรียนกอล์ฟในวิชาพีอี จะเรียนที่สนามบอล เรื่องหลุมหาเอาเอง
- นิสิตสามารถเดินทางมาเรียนที่ มศว ได้ทั้ง ทางรถยนต์ส่วนตัว แท็กซี่ รถเมล์ รถไฟ รถไฟฟ้า รถใต้ดิน และเฮลิคอปเตอร์ ... ไฮโซ มาก ๆ
- ที่มศว มีวันสมเด็จพระเทพฯ ด้วย เป็นวันหยุดภายใน
- สนามบอล มศว คนนอก(แท๊กซี่ วินมอไซ ฯลฯ)เข้ามาเตะเยอะกว่านิสิต แถมคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของสนาม(โดนกับตัวเอง)
- สนามบอลที่นี้รดน้ำด้วยระบบ เอาสายยางวางแล้วปล่อยให้ท่วมเป็นแอ่งๆ ใครอยากเตะสนามนี้ก็ต้องทนเปียกบ้าง
- ภาพถ่ายผีชัตเตอร์ที่หลายคนได้รับทาง FW เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นระหว่างการถ่ายรูปเล่นๆของนิสิตในภาควิชาบริหารธุรกิจ คณะสังคมศาสตร์
- เมื่อเข้ามาจากประตูใหญ่จะพบกับตึกแฝด ซึ่งเป็นของคณะสังคมศาสตร์และศึกษาศาสตร์ น่าแปลกที่ 2 ตึกนี้ติดกันแท้ๆ แต่ไม่มีทางเชื่อมถึงกันทุกชั้น
- ระหว่างตึกศึกษาศาสตร์กับซุ้มร้านน้อย จะมีประตูที่เรียกว่า "ทางหมาลอด" เพราะเล็กมาก จนต้องเดินเข้าทีละคน
- ที่โรงอาหารใหญ่มีร้านส้มตำอยู่ 2 ร้าน ร้านที่ดูสกปรกๆ อร่อยและคนเยอะมาก ส่วนร้านที่ดูสะอาด กลับขายไม่ดีเลย
- ลานจอดรถของตึก Grammy เป็นทางลัดระหว่างมหาลัยกับถนนอโศกมนตรี
- ก่อนเวลาเที่ยง จะมีมอไซด์มาจอดเต็มด้านหน้าโรงอาหาร จนนึกว่าเป็นลานจอดมอไซด์ในห้าง เพราะพี่ๆ แมสเซนเจอร์ชอบแวะมากินข้าวเที่ยงที่นี่
- (เดิม) มศว เป็นมหาลัยที่ไม่ติดถนนใหญ่ จึงทำให้มีการคมนาคนทุกรูปแบบ (เหมือนที่ข้างบนๆบอกไว้) ทั้งทางบก ทางเรือ ทางอากาศ หรือแม้กระทั่งใต้ดิน
- เมื่อก่อน มศว มี 8 วิทยาเขต มี ประสานมิตร, ปทุมวัน(ยุบ),บางเขน(ยุบ), บางแสน (ม.บูรพา), พิษณุโลก (ม.นเรศวร), สงขลา (ม.ทักษิณ), มหาสารคาม (ม.มหาสารคาม) และพลศึกษา(ยุบ)
- ถ้ามีกีฬาวิทยาเขต นิสิตที่ไม่ได้เป็นนักกีฬาจะได้นอนเชียร์กีฬาซีเกมส์อยู่ที่บ้าน ไม่ต้องไปเรียน เพราะเค้าจัดตรงกัน(เกือบทุกปี) --ไม่ได้เคยได้ดูกีฬาวิทยาเขตหรอก..
- มีหลายวิทยาเขตก็มีส่วนดี คือ ถ้า drop วิชานั้น ลงวิชานี้ไม่ทัน ก็ย้ายไปเรียนต่างวิทยาเขตได้
- เมื่อก่อนคณะมนุษย์ จะมี Shop Art เป็นของตัวเอง (ตอนนี้เป็นตึกศิลปกรรมไปแล้ว) ค่ำๆ เย็นๆ จะมีเสียงดนตรีไทย ลอยล่อง ทั้งๆ ไม่มีใครอยู่ ..บรื้อ..
- มีใครรู้บ้างว่า.. ประสานมิตร เคยมี "สระมรกต" ที่เป็นความหลังฝังใจของพี่ๆ หลายๆ คน (ตอนนี้เป็นหอสมุดไปแล้วล่ะ)
- คนที่เรียกที่ มศว จะใช้คำว่า "นิสิต" ทั้งๆ ที่ไม่มีหอพักภายในมหาวิทยาลัย (รุ่นพี่เคยบอกว่า จริงๆ แล้วเคยมีหอพัก แต่ไฟไหม้หมด เลยไม่มีการสร้างหอพักอีก)
- ร้านอาหารในตำนานอยู่รายรอบมหาวิทยาลัย เช่น ร้าน "ชายน้ำ" ริมคลองแสนแสบ, ร้าน "ดำ" ข้างหอสำราญ, ร้าน "ขาว" ข้างหอสุนันทา ฯลฯ
- 7-11 ไม่กล้ามาเปิดในประสานมิตร เพราะเรามีร้าน "สหกรณ์ในตำนาน" (ที่มีคนขายของดุที่สุดในโลก!!)
- เพราะความคับแคบของสถานที่ ที่เต็มไปด้วยศูนย์กลางทางธุรกิจและโลกียสถาน (ซ.เคาบอย,อาบอบนวดถ.เพชรบุรีตัดใหม่) นิสิตใน มศว ประสานมิตร เคยบอกให้อาจารย์ขายทีดินให้ซอยเคาบอยซะ จะได้มีตังค์ไปซื้อที่ดินกว้างๆ ให้รุ่นน้องเรียน
- Grammy มาใช้สถานที่ถ่ายทำละครมากที่สุด (เพราะใกล้สุด) แต่ไม่เคยบอกว่าเป็น มศว ส่วนมากจะเป็นฉากของธรรมศาสตร์, จุฬา ..กำๆๆ
- มีร้านก๋วยเตี๋ยวไก่กัญชาในตำนาน อยุ่ด้วย
- เด็กสาธิตที่นี้ หรอ สวย เกือบ ทุกคน (โดนเฉพาะคนทำขอความนี้)
- ห้องน้ำที่ตึกใข่ดาว จะใช้โปรดระวัง เพราะมันจะไม่มีน้ำให้ใช้ซะส่วนใหญ่ เหม็นด้วย
- สนามบาส ทำเสร็จใหม่ แต่ล้อมรั้ว ล้อกกลอน ยังกะคุก(ค่าเช่า ชม.ละ100สำหรับนิสิต)
- ที่ต้องกั้นรั้วเพราะสนามบาสที่นี่มีไว้เล่นฟุตซอลกันและมีตำนานลูกเตะมาม่ากระจายบ่อยมาก
- กำลังจะเจาะพื้นทำ ที่จอดรถใต้ดิน(แล้วแม่งจะทรุดมั้ยวะเนี่ย >.<)
- นิสิตปี 1 2550 สวยจริง แรดจัง
- มศว องครักษ์ จะไม่ใช้คำว่าวิทยาเขต เพราะผู้บริหารกลัวจะถูกแยกตัวไปอีก
- มศว องครักษ์ มีสถานะภาพเป็นศูนย์ เหมือนกับ มธ.รังสิต จริงๆแล้วต้องเรียกว่า "มศว ศูนย์องครักษ์" สงสัยมันเปลืองคำ เลยเรียกองครักษ์เฉยๆ
- มศว องครักษ์ มีร้าน 7-11 ถึง 2 ร้านภายในมหาวิทยาลัย
- มศว องรักษ์ มีพื้นที่ใหญ่มากเกิน แต่มีนิสิตมาเรียนน้อยมากๆ ช่วง summer จะไม่ค่อยมีคนอยู่ ประหนึ่งเมืองร้างยังไงยังงั้น
- แดดที่มศว องครักษ์ จะร้อนแรงมากๆ ใครไม่ชินแดด อาจถึงขั้นไม่สบายได้ (คิดซะว่าอยู่เขาชนไก่)
- พอกลางคืนยุงที่ องครักษ์ สามารถดูดเลือดทะลุกางเกงยีนได้ ไม่เชื่อลองได้
- หากไม่นับแสงแดดแล้ว สิ่งที่ร้อนที่สุดในองครักษ์ คือโรงยิม ตรงคณะพละ เยื้องๆวิศวะ มากๆด้วย
- สิ่งที่เย็นที่สุด ถ้าคุณคิดว่าเป็นเซเว่น คุณณณณ คิดผิดครับ!!
- สิ่งที่เย็นที่สุดในเซเว่น ถ้าคุณคิดว่าเป็ฯน้ำในตู้เย็น คุณณณณณ คิดผิดอีกแล้วครับ
- เพราะสิ่งที่เย็นที่สุด คือ ที่จับเปิดตู้ เหนุการณ์ทั้งสามนี้ จะเกิดขึ้นในช่วง ปฐมนิเทศ เฟรชชี่เกมส์ ลอยกระทง งานรับปรญ. คนเยอะเหมือนร้านกางเกนยีนส์จตุจักร โครงการ 16 (หรือ 6 หว่า)
- มีทางเชื่อระหว่างตึกมนุษย์กับตึกวิทย์ด้วย แต่ปิดการใช้งาน
- คณะมุษยศาสตร์มีการเรียนการสอนวิชาวิถีธรรมสู่สุขภาวะ....นั่นก็คือการเรียนโยคะกะไทเก็กนั่นเอง
- แต่ก่อนรับปริญญาที่ประสานมิตรทำให้รถติดไปถึงวิภาวดีรังสิต แต่พอย้ายไปองครักษ์รถติดยาวไปถึงฟิวเจอร์
- มศว ติดคลองแสนแสบ ...อ้าวรู้แล้วเหรอ
- การที่จะเจอ สาวสวย หนุ่มหล่อ นั้นยากมากๆ ขนาดเพื่อนเอกเดียกันยังหากันไม่เจอ ทั้งๆที่มหาวิทยาลัยแคบเอามากๆ
- มีห้องสมุดมาเรียที่หอสมุด ประสานมิตร มีหนังสือ วรรณกรรมเยาวชนมากมายยยยยยย
- หอสมุดที่องครักษ์หนาวสุดๆๆ
- สาวเภสัช ก็สวยใช่ย่อย
- มศว ปทุมวัน มีเครื่องหมายสถาบันคือ ตราพระเกี้ยวกับธรรมจักร สีประจำสถาบันคือน้ำเงิน-ชมพู (งงละสิ 555)
- มศว องครักษ์ มีหอพัก 10 หอ (ไม่นับหอแพทย์)
- หอแอร์ จะอยู่ตรงข้ามกับหอพัดลม
- ยุงที่นี่ เยอะโคตร และแรงจริง (ขอยืนยันว่ากัดทะลุยีนส์จริงๆ)
- แต่ยุงที่นี่โง่สุดๆ เอานิ้วจิ้มก็ตายแล้ว
- ตู้ ATM ไทยพานิชย์ที่ตึกอำนวยการ ถ้ากดแล้วจะเสียตังค่ากด 20 บาท (ทั้งที่ใช้บัตรไทยพานิชย์กด)
- ห้องสมุด มศว องครักษ์ จะฉายหนังทุกวันพุธ
- มศว เป็นมหา'ลัยที่นิสิตถือโน๊ตบุ๊คจะชนกันตาย เพื่อเอาไว้ใช้สัญญาณwirelessฟรี แต่เท่าที่ดูจาเล่นHi5ซะเป็นส่วนใหญ่ ไม่ค่อยเห็นใช้หาความรู้กันเล้ย 555+ ^^"
- คณะศึกษาศาสตร์ของที่นี่ เป็นคณะที่พระสงฆ์มาเรียนเยอะมาก นิสิตหญิงจะทำอะไรก็ระวังกันด้วยนะจ๊ะ
[แก้ไข] เรื่องทั่วไป
- คณะมนุดจะมีการแข่งขันกีฬาภายในเรียกว่า กีฬายอดมนุษย์ ปัจุบันมีตั้ง13แร้วนะ(โดย ดลHM32)
- ทุกวันพฤหัสบดีมี ตลาดนัดนานาชาติ
- คลินิกคณะทันตะ รับถอนฟันอุดฟัน
- มศว ไม่มี F ให้นิสิต แต่มี E
- คนที่มีบัญชีธนาคารไทยพานิชที่ กทม. แล้วไปทำงานหรือเรียนที่ มศว องครักษ์ ให้ไปกด ATM ที่โรงพยาบาลศูนย์การแพทย์ จะไม่เสียค่าธรรมเนียม
- คณะแรกที่ย้ายไปเรียนองครักษ์ คือวิศวะกำ(เวรแท้)
- หลังจากพวกถึกอย่างเราชาววิศวะสามารถมีชีวิตอยู่ได้ที่องครักษ์ เขาจึงส่งคณะอื่นที่น่ารัก ๆ ย้ายตามมา แต่ผมจบแล้วอ่ะ( ฮือ ๆ)
- สถานที่เที่ยวเหล่หญิงที่ใกล้ มศว องครักษ์ ที่สุดห่างออกไป 44 กิโล (ฟิวเจ๋อ ปาร์ค)
- ชาว มศว องครักษ์ รุ่นแรก ยากนักที่จะรอดพ้นจาก ตัวก้นกระดก เป็นแผลตาม ๆ กัน
- ตัวก้นกระดก คือ แมลงชนิดหนึ่ง ชื่ออื่นไม่รู้ ตัวคล้ายปลวก แต่มีลายขาวแดงสลับตามปล้องลำตัวกัน ตัวประมาณปลวกที่กินบ้านนี้แหละครับ ลักษณะอาการมันจะขยับก้นตลอดเวลา ออกอาละวาดกลางคืน พิษสงของมันหากใครโดนต่อย-กัด เข้าละก็ เป็นกลุ่มผื่นแดง จากนั้นก็กลายเป็นพุพอง และเป็นแผล ปวดแสบปวดร้อนมาก(โดย ทัก Gear#6)
- เมื่อปี 2540 หากขึ้นมองบนตึกที่สูงที่สุดในมศว องครักษ์ ถึงแม้จะมองออกไปไกลขนาดไหนก็ไม่เจอตึกอีก(มีแต่ทุ่งนา)วันแรกที่มาคิดว่าแล้วตูจะกลับยังไงวะนี่ย มันที่ไหนกันนี่
- ตึกคณะวิศวะ รูปทรงเป็นกล่องบรีส คือเน้นความแข็งแกร่งไม่มีลวดลาย ไม่มีความงามทางสถาปัตยกรรมเล๊ย...
- สาวแพทย์/ทันต น่ารักสุดๆ สาวมนุษย์สวยเปรี้ยวจริงๆ นอกนั้นก็อยู่ในพิจารณาของหยง
- ทอมพ่องตาย!
- องครักษ์ มีสนามเบสบอล (เคย)มีนักกีฬาจากเกาหลีมาฝึกซ้อมด้วย(เมื่อนานมาแร้ว) นักกีฬาหล่อมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
- สนามกอล์ฟที่องครักษ์ คือ สนามยิงธนู
- ข้าพเจ้าเกลียดวิชา มน 101 และวิชาตระกูล SWU (อ่านว่า สะวู)ด้วย
[แก้ไข] เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
- นิสิตที่นี่ต้องให้ความเคารพ ต่อรูปหล่อ หม่อมหลวง ปิ่น ที่วงเวียนหอสมุด(ไม่งั้นจะหาว่าไม่เตือน)
- ตอนนี้มีอนุสาวรีย์ ศ.สาโรช บัวศรี เพิ่มขึ้นมาแล้วครับ อยู่หน้าตึกเก่า
- นิสิตปี 1 ที่ไปปฐมนิเทศน์ ณ องครักษ์ หลายต่อหลายคนต้องถูกรุ่นพี่พาไปดู จระเข้ ที่สระน้ำแถวหน้ามหาลัย ตอนกลางคืน ( ย้ำ ต้องตอนกลางคืน หึหึ)
- มศว เป็นที่แห่งเดียว ที่ไม่มีร้านเหล้าและร้านเกม อยู่บริเวณรอบๆ (แต่ถ้าเน็ตคาเฟ่หาได้ที่ ตึก 19 ชั้น xx)
- เคยมีร้านเกมส์ชื่อ this แต่ก็เจ๊งไปอย่างรวดเร็ว
- ร้านเหล้า ก็ sunday กับ second floor เจ๊งไปหนึ่ง ย้ายไปอีกหนึ่ง
- เล่นเน็ตฟรีที่หอสมุด ,ตึก 19 ,สำนักคอมฟรี....
- ปริ๊นฟรีที่ภาควิชาฟิสิกส์ แต่ถ้าไม่ใช่นิสิตของภาคจะโดนขับไล่จากคนคุมห้องซึ่งดุมากกกกกกกก
- สังคมศาสตร์ทหารใหญ่ เพราะว่ามีอยู่สิบเอก (จิงๆ)
- โรงอาหารที่ว่ามีโรงร้อน โรงเย็น ตอนนี้โรงร้อนถูกรื้อถอนแล้วนำไปรวมกันไว้ที่ร้านสบันงาเก่า (ตรงข้ามศูนย์หนังสือ)
[แก้ไข] ความเชื่อ
- มีความเชื่อว่าถ้าใครท่องกลอนที่อนุสรณ์หม่อมหลวงปิ่นไม่จบ จะทำให้เรียนไม่จบซะงั้น
- เด็ก มศว สวยที่สุดในประเทศไทย( ไม่จิง ไม่เคยเจอ)
- ตำนานจระเข้เผือกที่องครักษ์
[แก้ไข] เรื่องลึกลับ
- วิญญาณอันลึกลับที่หอพระ องครักษ์ ตอนกลางคืนมืด เงียบ สงัด ลองไปนั่งเฝ้าดู แต่ต้องกระทำด้วยควาเงียบไม่เช่นนั้น อาจโดนผีหลอก [มีด้วยเหรอ]
- ผีที่หอสมุด องครักษ์ เพราะเจอมากับตัว แบบว่ากดลิฟต์จากชั้น 5 จะลงชั้น 1 ตอนประมาณ 6โมงกว่าๆแต่ลิฟต์ดันพาขึ้นไป ชั้น 6 ทั้งที่ชั้นนั้นเป็นชั้นเก็บเอกสารเก่า ไม่มีคนเข้าไปใช้
[แก้ไข] ของกิน
- เบเกอรี่ที่ใต้ตึกไข่ดาว อร่อยเจงๆ
- เต้าหู้นม ตลาดนัดอร่อยเหาะอย่าบอกใคร
- ร้านน้อย ขายมาม่า เมนูเด็ดประจำร้าน แล้วก็จัมโบ้ คือไส้กรอก อันใหญ่รสเด็ด
- ชานมไข่มุก ร้านน้อยอร่อยมาก
- ร้านเบเกอรี่ ในมหาลัย มี เบค่อน อร่อยเหาะ ขอแนะนำต้องกินร้อนๆๆๆ
- ร้านสะบันงา คือร้านอาหารที่ขายทุกอย่าง ตั้งแต่โจ๊ก ยำมะม่วง ชานม ส้มตำ ข้าวมันไก่ น้ำผลไม้ปั่น สารพัด แต่รสชาดนั้น เอ่อ คือว่า คือ......แอ่ดแอ่ด
- ร้านอาหารในตำนานอยู่รายรอบมหาวิทยาลัย เช่น ร้าน "ชายน้ำ" ริมคลองแสนแสบหรือเรียกสั้นๆว่า Riverside, ร้าน "ดำ" ข้างหอสำราญ, ร้าน "ขาว" ข้างหอสุนันทา ฯลฯ
- ร้านเกี๊ยวทอดและลูกชิ้นทอดตอนวันที่มีตลาดนัดอร่อยเหาะไปเลย คนซื้อเยอะมากจนขี้เกียจกิน (เพื่อนผมเรียก เกี๊ยวเทวดา เนื่องจาก ของเค้าดีจริง)
- ลุงหมานและเมีย ซุ้มขายของหน้าพลาซ่าศิลปกรรม คนเยอะประหนึ่งแจกบัตรคอนเสิดเรน มาม่าที่ราคาแพงที่สุดหาซื้อได้ที่นี่ เคยกินแล้วสนนราคาสูงสุ ด 60 บาท ใส่ทุกอย่างที่มีในร้าน
- ลุงหมานตัวใหญ่ และเมียตัวใหญ่กว่า เมียน้อยแกตัวใหญ่ๆชอบใส่สายเดี่ยว ลุงมีหน้าที่ดักชานมและเทแป้ปซี่(เท่านั้น) เมียแกหยิบของ ส่วนเมียน้อยเปนคนปรุงมาม่า
- โรงอาหาร มศว จำแนกเป็น โรงร้อนและโรงเย็น(ติดตึกแพทย์) โรงเย็นมักร้อน ส่วนโรงร้อน ..ก็ร๊อนนนนร้อน
- เมนูแนะนำโรงแอร์(หรือโรงเย็นน่ะแหล่ะ) บะหมี่โฟยำ เพิ่มลูกชิ้นกรอบ อร่อยร้านเดียว
- อาหารยอดฮิตของนิสิตศิลปกรรมคือ มาม่าใต้ตึก
- เครื่องดื่มสุดนิยม คือ เพียวริคุ 10บาท สะสมห้าฝา + 2บาท แลกฟรี 1 ขวด
- มศว มีร้านอาหารริมน้ำ 2 แห่ง
- ริเวอร์ไซค์ ขึ้นชื่อคือหมู่กรอบและการเสิฟอาหารผิดๆถูกๆ คนก็เยอะเกินความจำเป็น
- ส่วนอีกร้านชือ่ ข้ามภพ มันข้ามภพจริงๆ เหมือนเดินผ่านประตุโดเรมอน แค่คุณลัดเลาะบ้านพักชายน้ำมา 15 ก้าว จะเจอร้านอาหารที่ไม่มีคนเลย นอกจากเจ้าของ คุณยายและลูกชายที่เรียน มศว
- ก๋วยเตี๋ยวอาม่าที่ตลาดนัดนานาชาติ อร่อยเหาะอย่าบอกใคร
- องครักษ์มีข้าวพัดกำปง เค้าบอกว่าอร่อยแต่ยังไม่เคยทาน
- ก๋วยเตี๋ยวรู หลังยิมที่ประสานมิตร อยู่ในรูจริงๆ ใครไม่เคยเข้าไปทานระวังจะหลง แต่ยืนยันว่าอร่อย
- เมนูลาวครวญที่โรงอหารสโม ที่องครักษ์ ลองไปทานดู
- ร้านอาหารตรงท่าเรือ ดูเหมือนพนักงานทุกคนจะเป็นพม่า (เพราะชอบเสริฟผิด)
- ร้าน 2 มศว องครักษ์ ให้ไก่เยอะมากๆ
- ร้าน 5 มศว องครักษ์ ได้ข่าวว่าอร่อย แต่กับข้าวน้อย
- ชาเย็นกับก๊วยจั๊บใต้ตึกศึกษาอร่อยมากกก แต่ปริมาณก็ได้เท่ากับราคา (แหม ชามละ17บาทเอง)
You know The Riverside.
