ประเทศเขมียว

จากไร้สาระนุกรม - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

ประเทศเขมียว หรือชื่อจริง (ซึ่งไม่มีคนจำ) คือ ราชอาณาจักรกรรมบูชา เป็น ประเทศแห่งหนึ่ง อยู่ติดกับประเทศเทยและล๊าว และเป็นมิตรอยู่คู่คนเทยมาอย่างช้านาน จนกระทั่งมีคดีส่งมอบเขาบร๊ะวิห่านให้คนเทยโดยไม่บอกกล่าว จนนานาประเทศอิจฉาเข้ามายุ่งจนถึงทุกวันนี้ ในอดีต เคยถูกประเทศเศษฝรั่งยึดครอง แต่ก็ได้รับเอกราชในที่สุด ปัจจุบัน ปกครองด้วยระบอบหมอผีธิปไตย

เนื้อหา 1 ประวัติศาสตร์ 1.1 สมัยจักรวรรดิขม 1.2 สมัยอาณานิคมใต้เศษฝรั่ง 1.3 สมัยเขมียวแดงยึดประเทศ 1.4 สมัยล่าโบราณสถาน (ปัจจุบัน) 2 ภูมิอากาศและภูมิประเทศ 2.1 ภูมิประเทศ 2.2 lnwบร๊ะเจ้า 2.3 ภูมิอากาศ 3 เศรษฐกิจ 3.1 การคมนาคม 3.2 เศรษฐกิจหลักของประเทศ 3.3 คนดังในประเทศ 3.4 การสื่อสาร 4 สังคม 4.1 ชนชาติ 4.2 การเมียการปกครอง 4.3 ศาสนา 4.4 การศึกษา 4.5 ศิลปะและวัฒนธรรม 4.6 อาหารและเครื่องดื่ม ยอดนิยม 4.7 กีฬา 5 สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ 6 สินค้าที่กำลังขาดแคลน 7 ลิงค์ภายนอก

[แก้ไข] ประวัติศาสตร์

จากการพิสูจน์อายุโดยอุปกรณ์ของโดเรมอน ที่ถ้ำกลางเลสเบี้ยนทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเขมียว บอกได้ว่า ผู้คนที่รู้จักทำมนต์ดำอาศัยอยู่ในถ้ำนี้ตั้งแต่ 4200 ปี ก่อน ซึ่งพอจะสรุปได้ว่าชาวเขมียวกลุ่มแรกใกล้เข้ามาในดินแดนนี้นานก่อนหน้านั้น แล้ว มีผู้พบหลักฐานเก่าแก่ไปกว่านั้นคือ วัฒนธรรมการใช้จตุกามในการล่าสัตว์และทำอาหาร กะโหลกศีรษะลงอาคมสำหรับพิธีแต่งงาน อายุราว 1500 ปีก่อน ชี้ให้เห็นว่าชาวเขมียวยุคก่อนประวัติศาสตร์มีความละม้ายคล้ายคลึง กับชาวเขมียวในปัจจุบันซึ่งมีการผสมสายเลือดกับชาวจีนและเวียดกาม

[แก้ไข] สมัยจักรวรรดิขม

ต่อมา ได้มีวีรบุหรี่ได้รวบรวมหมู่บ้านต่างๆเป็นปึกแผ่น ก่อตั้งเป็นราชอาณาจักร กอปรกับมีพราหมณ์เข้ามาหาอุปกรณ์เพื่อทำของพอดี จึงรับวัฒนธรรมการใช้มนต์ดำชั้นสูง และเทคนิคการตระบัดสัตย์ประเทศเพื่อนบ้านมาด้วย รวมถึงแนวคิดในเทวราชาชูรส ทำให้ผู้นำสูงสุดในขณะนั้น ตั้งตนเป็นจักรภพ เอ่อ... จักรพรรดิ และตั้งชื่อว่า "ขม" ยึดครองและปกครองแผ่นดินน้อยใหญ่มากมาย แล้วเพื่อประกาศอารยะขัดขืนศักดาความยิ่งใหญ่ จึงต้องมีการสร้างปราสาทหิน และสิ่งก่อสร้างต่างๆ ไว้มากมายตามชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน แต่กระนั้น ชนในจักรวรรดิขม ก็มักนิยมเรียกตัวเองว่า "เขมียว" เพราะฟังดูน่ารักน่าแอ๊บแบ๊วมากกว่า

ในยุคของ "บร๊ะเจ้าใช้ไปเอามันที่ 2" ทรงโปรดการก่อสร้างมาก จึงสั่งให้ก่อสร้างประสาทราชเวียงมากมาย รวมไปถึงนครวัดวาอารามด้วย ซึ่ง นครวัดวาอารามนี้ เป็นผลงานที่พระองค์ทรงประทับใจมาก จึงทรงสั่งให้วางกับระเบิดเอาไว้ กันไม่ให้ใครเข้าไปในนครวัดแห่งนี้ แต่อนิจจา คนวางกับระเบิดดันวางล้อมจากนอกเข้าใน ทำให้เดินออกไม่ได้ เลยตัดสินใจทำพิธีเสี่ยงทายว่าจะเดินออกทางไหนดี แต่อนิจจา (อีกที) พวกเขาเหยียบโดนกับระเบิดแต่ก้าวแรก นครวัดวาอารามเลยระเบิดขึ้นอย่างสวยงาม

เพื่อเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงการพลีชีพของนักวางกับระเบิดเหล่านั้น ชาวเขมียวจึงใช้สัญลักษณ์ นครวัดวาอารามระเบิดเป็นสัญลักษณ์ของประเทศจนทุกวันนี้ และใช้ประดับไว้บนธงชาติของตนด้วย

อย่างไรก็ตาม บร๊ะเจ้าใช้ไปเอามันก็ยังทรงไม่หยุดงานก่อสร้างของบร๊ะองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อบรรดาพ่อมดหมอพี่แนะนำให้สร้างเพื่อความเป็นสิริมงคล จึงทรงสั่งสร้างอย่างไม่ลืมหูลืมตา กว่าจะทรงรู้ตัว ก็ทรงติดหนี้ IMF ไปหลายล้านแล้ว ด้วยเหตุนี้ จักรวรรดิขมจึงเสื่อมอำนาจลง

ต่อมา เมื่อในเมืองพะโล้มีผู้มีบุญผู้หนึ่ง นามว่า "พระหล่น" ได้ปฏิวัติ ต่อต้านจักรวรรดิขมที่กดขี่ข่มเหง บังคับให้ทำจตุกามแบบ 1 ตำบล 1000 ผลิตภัณฑ์ โดยเริ่มจากการเอาชะลอมที่แอบแปะหมากฝรั่งไว้ตรงก้น แล้วตักน้ำขึ้นมาได้โดยที่น้ำไม่รั่ว ทำให้องค์จักรพรรดิตกพระทัยมาก บรรทมหลับนิมิตมารฝันร้ายทุกคืน จึงสั่งให้ประหารพระหล่นเสีย ด้วยการส่ง Rouge นักดำดินไปลอบฆ่า แต่พระหล่นหนีไปบวชพอดี นักดำดินเลยไม่รู้ว่าพระหล่นหน้าตาเป็นไง จักรพรรดิพิโรธมากๆ จนพระกระยาหารไม่ย่อย สิ้นพระชนม์ทันที แล้วจักรวรรดิขมก็ค่อยๆ เสื่อมสลายลงนับแต่บัดนั้น พร้อมๆ กับชาติเกิดใหม่ข้างบ้านที่น่ารักน่าชัง นั่นคือ ชาวเทยนั่นเอง

หลังการเกิดมาของราชอาณาจักรเทย อาณาจักรขมก็อ่อนแอลงๆ แต่ก็ยังไม่เลิกซ่า มีครั้งหนึ่ง กษัตริย์ขมองค์หนึ่งทรงพระเปรี้ยว ตรัสขึ้นว่า "อั๊วอยากได้หัวของกษัตริย์ชะเวยมาดูเล่นที่นี่หว่ะ" ซึ่ง ถ้าทรงตรัสรอบเดียว ก็คงไม่มีใครเอาเรื่องอะไร แต่ดันทรงพระเปรี้ยว ตรัสหลายรอบ 3 เวลาหลังพระกระยาหาร เรื่องเลยไปถึงพระกรรณกษัตริย์ชะเวยเข้า เลยทรงกริ้ว กรีฑาทัพมาตีขม แล้วเอาหัวกษัตริย์ขมองค์นั้นไปดูเล่นที่วังแทน

มีตำนานเล่าขานกันในช่วงนี้ว่า มีคนเขมียวที่พูดภาษาจีนได้นิดหน่อย โดนโดเรม่อนลักพาตัวไปพบกับ "เหมาหมดเลย" เหมาหมดเลยจึงสอนว่า

	เอ็งมาข้ามุด เอ็งหยุดข้าแหย่ เอ็งแย่ข้าตี เอ็งหนีข้าตาม

แต่ด้วยความที่เขา "พูกจีงล่ายนิกโหน่ยอ่า" เขาเลยตีความผิด เข้าใจว่าเหมาสอนว่า

	ท่านมาเราก้มกราบ ปากซึมทราบน้ำใจทั่น มึงอย่าเผลอกูแล้วกัน เพราะกูนั้นจะปล้นมึง

เขาจึงเอาแนวคิด (ผิดๆ) นี้มาสอนชาวเขมียวและเพื่อให้เข้ากับแนวคิด (ที่เข้าใจมาผิดๆ) ชาวเขมียวขึงเปลี่ยนชื่อเมืองหลวงเป็น "พนมมือ" และเรียกประเทศตัวเองว่า "กรรมบูชา" เพราะใครก็ตามที่ชาวเขมียวบูชาจะต้องมีกรรม (โดนตนตีท้ายครัว เช่นคนเทยที่กำลังโดนอยู่) อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม มีบางตำนานกล่าวว่า คนๆ นั้นไม่ได้โดนลักพาตัวไปพบเหมาหมดเลยหรอก แต่ไปพบกับหยงต่างหาก

[แก้ไข] สมัยอาณานิคมใต้เศษฝรั่ง

เมื่อจักรวรรดิขมอ่อนแอ ทำให้ประเทศเศษฝรั่งในช่วงล่าอาณานิคม นำโดย พระเจ้าลุยจิที่ 69 (อนุชาของพระเจ้ามาริโอ้) เข้ามายึดครองได้สำเร็จ และดูดทรัพยากรในประเทศจนเกือบๆ จะเกลี้ยง แถมยังล้างสมองชาวเขมียวให้เคารพในพระคุณ (?) ของเศษฝรั่งอีก แล้วจากทุกบ้านที่มีจตุกามและตะกรุดลงยันต์ กลายเป็นว่า ชาวเขมียวจะต้องประดับไม้กางเขนห้อยหัว และภาพซาตานไว้ในบ้านแทนทุกคน ตามผู้เผยแผ่ศาสนาโอตาคุและลัทธิมารจากเศษฝรั่ง

แต่ในช่วงสงครามชิงถ้วยฟุตบอลโลกครั้งที่2 ประเทศยุ่นปี่ได้เข้ายึดครองเขมียวไว้ แล้วปลดผู้ปกครองเขมียวที่เป็นชาวเศษฝรั่งและผู้นิยมเศษฝรั่งออกไป เมื่อสงครามชิงถ้วยฟุตบอลโลกครั้งที่2 ยุติลง เศษฝรั่งผู้ถูกประเทศยุ่นปี่ขับไล่ออกจากเขมียวเป็นฝ่ายชนะสงคราม เขมียวจึงต้องตกเป็นของเศษฝรั่งอีกครั้งหนึ่ง

[แก้ไข] สมัยเขมียวแดงยึดประเทศ

จากนั้น ช่วงสงครามร้อน (Hot Wars) ลัทธิคอมมะนิดคอมมะหน่อยได้แพร่จากประเทศจีน เวียตกาม มาสู่เขมียว จนทำให้เกิดการก่อตั้ง "กลุ่มเขมียวแดง" ขึ้นมา ถล่มรัฐบาลเดิม และยึดครองประเทศได้สำเร็จ จากนั้น กลุ่มเขมียวแดงก็ได้ทำในสิ่งที่แม้แต่พรรคนาฮีก็ไม่กล้าทำ นั่นคือการบูชายัญชาวบ้านไปทำแหนม แล้วส่งไปเป็นอาหารกระป๋องบริจาคแก่ประเทศยากไร้ทุกหนแห่ง จนมีชาวบ้านแห่กันมาบูชายัญตัวเองกันยกใหญ่ ประเทศสหรัฐอมาริเกย์เห็นดังนั้นแล้วรู้สึกริษยา เอาทหารที่กำลังถล่มเวียตกามเหนือ มาไล่ฆ่าชาวบ้านและรัฐบาลอย่างโหดเหี้ยมจนเกลี้ยง จนประเทศแทบล่มสลาย แล้วก็ถูกยัดเยียดความคิดเรื่อง ประชาธิปไตย จนต้องเปลี่ยนแปลงการปกครองจนเป็นระบอบหมอผีธิปไตยจนถึงบัดนี้ (ต่างกับประชาธิปไตยตรงที่ หมอผีธิปไตยเป็นของหมอผี โดยหมอผี และเพื่อหมอผี ประชาชนธรรมดา ไม่มีสิทธิ์เสียงอะไร) ต่อมา ได้มีการสร้าง พิพิธภัณฑ์ล้างเผ่าพันธุ์ (Genocide Museum) เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานแก่ผู้ล่วงลับที่ถูกอมาริเกย์ฆ่า

[แก้ไข] สมัยล่าโบราณสถาน (ปัจจุบัน)

[แก้ไข] ภูมิอากาศและภูมิประเทศ

[แก้ไข] ภูมิประเทศ

ประเทศเขมียวตั้งอยู่ใจกลางแอ่งขนาดยักษ์ ซึ่งตั้งอยู่บนเขายักษ์ที่อยู่ลึกลงไป 50 เม็ด มีลักษณะคล้ายๆ กับกระทะล้อมรอบด้วยเทือกเขา โดยมีทั้งเทือกเขาที่เป็นขอบกระทะและเทือกเขาหมอนรอง ทุกๆ หนึ่งหมื่นปีมันจะเอนไปข้างหนึ่งเนื่องจากความไม่เสถียรของโลก นักวิชากามเขมียวเป็นห่วงว่าเวลาที่เขมียวจะเอียงไปอีกด้านนั้นใกล้เข้ามาแล้ว จึงต้องทำการแย่งประสาทจากประเทศอื่นมาให้ได้มากที่สุด เพราะการเอียงนั้นจะไปกระตุ้นภูเขาไฝยักษ์จะฉีดลาวาออกมาจากทะเลสาบเขมียวซึ่งอยู่ใกล้เมืองหลวง

[แก้ไข] lnwบร๊ะเจ้า

[แก้ไข] ภูมิอากาศ

ประเทศเขมียวมักจะมีหิมะถั่วดำตกบ่อยๆ ผิดกับประเทศเทยลิบลับ แต่นั่นก็นานมาแล้ว พระมหากาสาดเขมียวในสมัยอะยัดทะยาพระองค์หนึ่งได้กล่าวไว้ว่า

	อ่า.... ปีเขมรศักราชที่ @@@@@ มีหิมะตกลงมาจากฟากฟ้า มันมีรูปร่างคล้ายถั่วดำ แต่ก็เย็น เรากินมัน แล้วชาวบ้านก็เอากันทั้งประเทศ เราเอาน้ำกระทะทองแดงมาถมลงในบึงกลางเมือง (ทะเลสาบเขมียว) เรามีความสุขมาก ขอบพระทัยท่านเทพเจ้า
พระมหาราชาที่บ่ดีข้อมูลปกปิด

[แก้ไข] เศรษฐกิจ

[แก้ไข] การคมนาคม

[แก้ไข] เศรษฐกิจหลักของประเทศ

อุตสาหกรรมเพลง นักแต่งเพลงที่นี่สามารถนำเพลงที่ฮิตติดหูจากทั่วทุกมุมโลกมา รีมิกซ์ คัฟเวอร์ ทริบิวซ์และสแครชแผ่น ดนตรี+ทำนองเดิม ๆ ทั้งดุ้น มาเปลี่ยนเนื้อร้องให้เป็นภาษาเขมียว

[แก้ไข] คนดังในประเทศ

นพดล ซาหมัก สุกรเพศ- เปนนักร้องที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขมร แล้วนำไปออกแสดงเวิร์ลทัวร์คอนเสริต์ ตามเวทีงานวัดภายในประเทศ

[แก้ไข] การสื่อสาร

[แก้ไข] สังคม

[แก้ไข] ชนชาติ

[แก้ไข] การเมียการปกครอง

[แก้ไข] ศาสนา

[แก้ไข] การศึกษา

[แก้ไข] ศิลปะและวัฒนธรรม

[แก้ไข] อาหารและเครื่องดื่ม ยอดนิยม

[แก้ไข] กีฬา

[แก้ไข] สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

• ปราสาทหินเขาบร๊ะวิห่าน
• ปราสาทยาง นครหวัด นครถม
• โดนเกย์ สาป (โตนเล สาบ)
• แท่งเดือยยักษ์ใต้กรุงพนมมือ

[แก้ไข] สินค้าที่กำลังขาดแคลน

• เกอิชา
• การ์ตูนย้อมใจ

[แก้ไข] ลิงค์ภายนอก

• เขมรลิ่วล้อเวียดนาม?
• 50 เรื่อง(ไม่)น่ารู้ของเขมร
• มนต์เขมรฤาจะสู้คนไทย
• เขมรล้างบาง "พุทธรูป" ไทย อ้างสร้างอิทธิพล รุกรานวัฒนธรรม
• เขมรมันจะขโมย มวยไทย

ประเทศเขมียว เป็นบทความเกี่ยวกับ ประเทศ ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหา หรือจัดเข้าหมวดหมู่ คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ประเทศเขมียว ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ

ประเทศและดินแดนในทวีปเอเชย แม่แบบ • พูดคุย • แก้ไข

ประเทศ กรรมบูชา (เขมียว) • กาเมเนีย • กาจั๊กสถาน • เกาเหลาใต้ • เกาเหลาเหนือ • ขี้กรี๊ดสถาน • คาตู้ • คูแหว่ง • เคปาน • จอแดง • จีน • สะอึกเด็กเอากระบือ • ซีเลีย • ไซนัส • ตีหมอตะบันหมอก • ตุรโลกีย์ • เติร์กเกย์นิสถาน • ทาวาสลีนกิสถาน • ทอม • ไทย • เทย • บร๊ะม่า • บังกะลาเทศน์ • บ้าเรน • บึมนาย • ปอบหยิบ • ปาเกย์สถาน • ฝีลีบปิน • ภูถัน • มองคนเลีย • มันดีด • เมียเลซา • ยุ่นปี่ • เยดเม่น • รัดเมีย • รอเลีย • ล๊าว • ลิเดีย • เลียบานอน • เวียดกาม • สีลังชา • สิงคโปโตก • อกโตนีเซีย • อัพเกรียนนิสถาน • อาเซ่อโบกจาน • สหรัฐอาหลับเอมีเอดส์ • อินเดือย • อิสระแบ๊ว • อีฮัก • อีห่าน • อีเบย์กิสถาน • โอ้มันส์ ดินแดนพิเศษ ห้องกรง (จีน) • อีมูและไคมีร่า (อินเดือย/ปาเกย์สถาน/จีน) • เคอร์ดิสถาน (อีร้า) • มาเกา (จีน) • ปาเลสเบี้ยนไตน์ • เทไป • เลสแบงก์ (อิสระแบ๊ว/ปาเลสเบี้ยนไตน์) • ไตหวาน (จีน/รัฐบาลไตหวาน) • สาธารณรัฐตูรเกย์แห่งไซนัสเหนือ (ไซนัส) • สหพันธรัฐเกรียน (ยังไม่มีแผ่นดินอยู่) • ทำเนียบรัฐบวม • ลากย่า • เครือจักรภพแห่งยูริ พลังจิต(เอเชีย/ยูหลบ/อเมริกร๊วกเหนือ) ดินแดนที่กำลังร้องขอให้เป็นประเทศ ที้เบด • ยุ่นปี่เหนือ • ศรีทันย่า • ดินแดนทะเลทับขี้ • คัดเด๊า