ประเทศลากย่า

จากไร้สาระนุกรมเสรี - อนึ่งบทความนี้ถูกแก้ไขได้โดยผู้ใช้ทั่วไป หากแป้กหรือเสื่อมประการใดทางเราไม่ขอรับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น

ระบบทุจศีลมีใว้ให้ศึกษาถึงอันตรายต่อประเทศชาติ ห้ามประเทศใดทำการคัดลอก ทำซ้ำ เอาไปใช้ หรือดัดแปลงส่วนหนึ่งส่วนใด หรือทั้งหมดของระบบ ประเทศใดละเมิดจะถูกแปรรูปเข้าตลาดหุ้นจดหมด

ประเทศลากย่า
Laag-ya

---

สาธารณรัฐเรดมูน
Red-moon
สาธารณรัฐทุนนิยมลากย่า
Capitalism Replublic of Laak-ya
สาธารณรัฐประชาชนเทย
People's Republic of Toeiland

ธงชาติลากย่า ตราประจำชาติลากย่า
คำขวัญ: "ทุจศิลเป็นคนดี มีเงินให้ใช้"
เพลงชาติ: มาร์ชลากย่า
แผนที่ลากย่า
เมืองหลวง	เมืองมูล
เมืองใหญ่สุด	สลัมป์บัมบ้า
ภาษาราชการ	ภาษาลากย่า
วัน-เวลา สถาปนาประเทศ	ครั้งแรก 6 มีนาคม 2544 ครั้งที่สอง พ.ศ. 2553 ครั้งที่สาม ช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สี่
รัฐบาล	ทุจศิล กินชะมัด
ศาสนา	ศาสนาคนมีการศึกษา
ประเภท สินค้าสำคัญ	พืชผักผลไม้ , ละครน้ำเน่า
ชื่อสินค้า สำคัญ	ใบตำลึง , ทุเรียน , ขนุน , พริกเผาพริกเกลือ , ผักตบชวา
สินค้า ส่งออกหลัก	วีซีดีละครน้ำเน่า , แผ่นผี , แผ่นละเมิดลิกกะฉิด , ใบตำลึง , ทุเรียน , ขนุน , พริกเผาพริกเกลือ , ผักตบชวา รวมถึง เปลือกทุเรียนและเปลือกขนุน ( มีไว้ทำอะไรน้า ? ) เสื้อแดง,ตีนตบ
สินค้า นำเข้าหลัก	นิตยาสารเม้าท์ซุบซิบ , เรื่องเม้าท์ , เงิน , ทอง
เข้าร่วม กลุ่มอียู	3 กุมภาพันธ์ 2527 - ปัจจุบัน
เนื้อที่  - ทั้งหมด    - พื้นน้ำ (%)	617,600 กม.² (อันดับที่ เกือบของเกือบสุดท้าย) 386,000 ไมล์²  30% 60%ของจำนวนนี้เป็นน้ำคร่ำ , โคลนตม , น้ำเน่า
ประชากร  •(ระหว่างสงครามกลางเมืองเทย) ประมาณ  • ความหนาแน่น ประชากร	38,111,000 คน (อันดับที่ ไม่ทราบแน่ชัด) 62/กม² (อันดับที่ คงจะพอสมควร) 99/ไมล์²
GDP (PPP)  • รวม  • ต่อประชากร	(ปี ระหว่างสงครามกลางเมืองเทย - ค่าประมาณ) 295,000 ล้านดอลลาห์สหรัฐ (อันดับที่ ไม่ทราบ) 11,360 ดอลลาห์สหรัฐ (อันดับที่ ไม่ทราบ)
HDI (ระหว่างสงครามกลางเมืองเทย)	0.26 (อันดับที่ ไม่ทราบ) – ต่ำ
สกุลเงิน	(ใบ) ตำลึง (GO (gourd))
เขตเวลา	(UTC-3000)
รหัส อินเทอร์เน็ต	.ly
รหัสโทรศัพท์ ระหว่างประเทศ	+555+

ลากย่า เป็นประเทศเทยที่ทุจศิล กินชะมัดปกครอง หลังยุคทุจซิลลี่ประเทศลากย่าคือประเทศเทยฝั่งด้านเหนือหลังการแตกแยกในสงครามกลางเมืองเทย มีหลายชนชาติแต่ทุกคนเรียกตัวเองว่าเป็นชนชาติลากย่า มีพื้นที่มากพอสมควร ประเทศนี้มีอาวุธชีวภาพที่รุนแรง ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ ปาก , รองเท้า , เปลือกทุเรียน , เปลือกขนุน , เปลือกกล้วย , พริกเผาเกลือ ฯลฯ ( ชีวภาพจริงๆ ) ประเทศลากย่ามีประธานาธิบดีและผู้นำทางจิตวิญญาณคือ ท่านทุจศิล กินชะมัดที่ชาวลากย่าให้ความเคารพและบูชามาก เนื่องจากทุจศิลสามารถผลิตเงินให้ชาวลากย่าใช้ได้แบบไม่รู้จบ แต่ในช่วงที่ทุจศิลไม่อยู่ในประเทศ ผู้นำประเทศก็จะเป็นแกนนำโจรโพกผ้าแดงแทน ประเทศลากย่าถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐเรดมูน ซึ่งประเทศลากย่าขยายตัวสูงสุดในช่วงสงครามโลกครั้งที่ห้า หลังจากที่ขยายตัวสูงสุดแล้วลากย่าก็เสื่อมลง จนในที่สุดก็ถูกจักรวรรดิเยลโล่ซันยึดครอง

[แก้ไข] ประวัติศาสตร์

[แก้ไข] ลากย่ายุคบุกเบิก

คำขวัญพวกลากย่า

ชาวลากย่าในประเทศเทย สมัยก่อนมีความเป็นอยู่ที่ยากจนข้นแค้นมาก และถูกข้าราชการเทยกดขี่เรื่อยมาทุกยุคทุกสมัย หลังจากนั้นฟ้าดินประวัติศาสตร์ก็ให้โอกาสพวกเขา เมื่อรัฐบวมชวนล่ม การเลือกตั้งครั้งใหม่จะกำหนดอนาคตของพวกเขา พวกเขาฝากความหวังไว้กับทุจศิล กินชะมัดเจ้าของบริษัทโทรคมนาคมขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเทย ผู้มีเงินในกระเป๋าเป็นหมื่นๆ ล้าน ชาวลากย่าหวังว่าทุจศิลจะนำพาความร่ำรวยมาให้ชาวลากย่าด้วยการแจกเงินให้

[แก้ไข] ทุจศิลครอบครองดินแดน

ทุจศิลชนะการเลือกตั้งและเข้าสู่อำนาจเมื่อ 6 มีนาคม 2001 จึงได้สถาปนาประเทศลากย่าขึ้น ภารกิจแรกของรัฐบวมนี้คือการใช้หนี้ IMF ให้หมดภายใน1ปี หลังจากนั้นจึงเข้าสู่ยุคทุจซิลลี่ ยุคทองของชาวลากย่านั่นเอง

[แก้ไข] ลากย่ายุคทุจซิลลี่

วิธีบูชาแม้ว

ทุจศิลและเมีย (ลับ) ทั้ง4

เป็นยุคแห่งความรุ่งเรืองของประเทศลากย่า มีเศรษฐกิจดี คนในชนบทมีกำลังซื้อ สินค้าของชนบทขายได้ราคา ที่ไหนมีสินค้าดีก็ส่งเสริมให้เป็นที่รู้จักกันทั่งประเทศผ่านโครงการ OTOP ประชาชนมีความศรัทธาในตัวทุจศิลมาก อาจถึงขั้นคิดว่าเป็นเทพเจ้าเลยก็ว่าได้ ต่อมาเมื่อประชาชนเริ่มเสื่อมศรัทธาในตัวเขา บุคคลที่เสียผลประโยชน์จึงรวมตัวกันก่อกบฏต่อทุจศีล ในรูปโจรโพกผ้าเหลืองด้วยเหตุนี้ทเห่อเทยจึงเข้าทำลายรัฐบวมทุจศิลในที่สุด แล้วพวกทเห่อได้ยกสุรยัทธ์ ว่าวจุฬาเมืองนนท์เป็นนายงกหุ่นเชิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2006

[แก้ไข] ลากย่าในปัจจุบัน

สลายตัวแล้วหลังจากทเห่อเทยเข้าทำลายเมื่อ19 กันยายน 2006 หลังจากนั้นชาวลากย่าจึงอยู่อย่างแร้นแค้นดังเดิม แต่บางครั้งก็มีการรวมตัวเพื่อคัดค้านการบริหารประเทศของรัฐบาลสุรยัทธ์ และการประกาศเอกราชของโจรโพกผ้าเหลือง ในรูปของกลุ่มนอปอเกรียน ส่วนทุจศิลนั้นก็หมดอำนาจไปจากแผ่นดินเทย จนต้องไปลี้ภัยในต่างประเทศ แต่ก็ยังไม่วายถูกอังเกรียนยึดทรัพย์ และยังถูกตุลาเกรียนเทยสั่งยึดทรัพย์อีก แต่ในแผ่นดินเทยเขายังคงมีอำนาจทางจิตวิญญาณกับชาวลากย่าอยู่จนกระทั่งทุกวันนี้

[แก้ไข] ภูมิอากาศและภูมิประเทศ

[แก้ไข] ดิน

ประเทศลากย่ามีดินที่ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ในบริเวณชานเมืองหลวง แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศค่อนข้างแห้งแล้ง แต่การพัฒนาดินแดนของทุจศิล ทำให้ประชาชนในดินแดนที่แห้งแล้งมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น กอปรกับการพัฒนาคุณภาพดินและแหล่งน้ำ ทำให้พื้นดินที่แห้งแล้งกลับมาอุดมสมบูรณ์และกลายเป็นแหล่งผลิตข้าวที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเทยและประเทศลากย่า

[แก้ไข] น้ำ

น้ำในเขตลากย่ามีลักษณะพิเศษมากมาย มีกลิ่นหอมนวลวิจิตร และรูปลักษณ์งดงามอย่างยิ่ง มีการตกแต่งลำน้ำด้วยถุงพลาสติก และเศษอาหารหลากสีสัน ทำให้น้ำในดินแดนลากย่าดูทุเรศสวยงดงามยิ่งนัก แต่บางที่ก็ยังพอหาน้ำสะอาดมาใช้อุปโภคบริโภคได้อยู่บ้าง ชาวลากย่า ยังสนใจที่จะทำไร่ในน้ำ คือ ไร่ผักตบชวา ผักตบชวาอร่อย กินแล้วจะตบเก่ง ซึ่งชาวลากย่าส่วนใหญ่ก็ตบตีกันเก่งอยู่แล้ว ตามลากย่าซูเปอร์มาร์เก็ต (ตลาดสด) ผักตบชวายังสามารถนำมาทำเป็นเฟอร์นิเจอร์และเครื่องจักสานอื่นๆได้อีกด้วย

น้ำในดินแดนลากย่า มีถุงพลาสติก กระดาษ เศษอาหาร ขี้ ตกแต่งรอบลำน้ำมากมาย เป็นศิลปะการตกแต่งลำน้ำอย่างหนึ่ง

[แก้ไข] ลม

ลากย่ามีลมมรสุมมากมาย ทั้งมรสุมน้ำคร่ำ มรสุมลมปาก มรสุมลมหอบ และมรสุมชีวิต แต่ละมรสุมมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันออกไป

• มรสุมน้ำคร่ำ เกิดจากลมรสุมใต้พัดพาเข้ามา นำความชื้นจากอ่าวน้ำคร่ำและอ่าวโคลนตมเข้ามายังดินแดนลากย่า ทำให้เกิดฝนกรดเกิดขึ้นบริเวณแถบภาคกลางและภาคใต้ของดินแดนลากย่า
• มรสุมลมปาก เกิดจากลมมรสุมพัดจากเทียกเขาหมักหมม เทียกเขาเพ็ญศรี และเทียกเขาพิบัติภูมิ นำพาความแห้งแล้งทางความคิด,กลิ่นเหม็นเน่าของการเมีย,ความเสื่อม,ความเครียดและความวุ่นวายมายังดินแดนลากย่า

[แก้ไข] ไฟ (ฟ้า)

ทุกคนในประเทศลากย่ามีไฟฟ้าใช้ ประชาชนจึงชื่นชอบทุจศิลมากเพราะทุจศิลได้ทำให้ประชาชนมีไฟฟ้าใช้ มีผลทำให้ประชาชนชาวลากย่าใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบายมากขึ้น แต่ทว่าในบางที่ก็ยังไม่มีไฟฟ้าใช้เพราะส.ส.จะเก็บคอมมิชชั่นจากโครงการต่างๆ การเดินไฟมันไม่ได้คอมมิชชั่นมันเลยไม่เดินไฟให้ แต่มันเอาเครื่องใช้ไฟฟ้ามาให้เพราะมันได้คอมมิชชั่นไง

[แก้ไข] อาณาเขต

กินพื้นที่ภาคอีสานของเทย เกรียนเทพมหานครบางส่วน และภาคเหนือของเทยบางส่วนนี่คือพื้นที่ๆทุจศิลปกครองได้ ซึ่งดินแดนดังกล่าวก็ได้แยกตัวออกมาเป็นประเทศลากย่าใหม่ในช่วงสงครามกลางเมืองเทย แต่พื้นที่ที่ได้ปกครองคือประเทศเทยทั้งประเทศ

[แก้ไข] พื้นที่สำคัญ

• สนามหลวง เป็นจุดรวมคนที่ใหญ่ที่สุดของนอปอเกรียน
• เตียงเก่า เป็นบ้านเกิดของทุจศิล
• นวาราธิส เป็นที่เกิดเหตุการณ์สลายม็อบที่ตากใบ ซึ่งเกิดจากการที่ชาวบ้านไม่เข้าใจในกระบวนการปราบโจรใต้ของรัฐบวม จากเหตุการณ์นั้นทำให้ประชาชนเริ่มเสื่อมศรัทธาในตัวทุจศิล ภายหลังถูกมาเลซุยยึด จากนั้นลิ้มอ๋องจึงยึดคืน
• สุกรธานี เป็นที่ๆทเห่อของประเทศลากย่า (นอปอเกรียน) ปะทะกับทเห่อของเยลโล่ซัน (โจรโพกผ้าเหลือง) เป็นครั้งแรก

[แก้ไข] สถาปัตยกรรม วัฒนธรรม และแฟชั่น

รัฐบวมทุจศิลได้จัดโครงการบ้านเอื้ออาทรและบ้านมั่นคงขึ้น เพื่อเป็นการให้บ้านราคาถูกแก่ผู้ที่มีรายได้น้อย โดยบ้านส่วนใหญ่ในโครงการนี้จะมีลักษณะเป็นบ้านชั้นเดียว ก่ออิฐถือปูน แต่ถึงกระนั้นชาวลากย่าจำนวนมากยังคงอาศัยอยู่ในสลัม ซึ่งบ้านพวกนี้ใช้พื้นไม้ ใช้ฝาบ้านเป็นไม้หรือสังกะสี มุงหลังคาด้วยสังกะสี โดยบ้านที่สร้างอย่างง่ายๆเหล่านี้จะปลูกไว้ติดๆกันเป็นจำนวนมาก ดังรูป,การที่รัฐบวมออกหวยบนดินทำให้เกิดวัฒนธรรมการขอหวยขึ้นมา ชาวลากย่าขอหวยจากทุกอย่างที่เห็นว่าแปลกหรือศักดิ์สิทธิ์ ดังรูป,ส่วนแฟชั่นนั้นให้ดูรูปเอาเองว่าเป็นอย่างไร

สถาปัตยกรรมของบ้านเอื้ออาทร

สถาปัตยกรรมชาวลากย่าสมัยใหม่

สถาปัตยกรรมชาวลากย่าแบบไฮเทค สังเกตว่ามีหลายชั้นต่อกันขึ้นไป ซึ่งเป็นนวัตกรรมใหม่

การขอหวยของชาวลากย่า

วงดนตรีแนวโคตรนูบเมทัลจากลากย่า นู๋เป็นเกย์ ซึ่ง ด่าแหลก ตอปิ๊โด่เป็นผู้แร้งนำ

จรวดต่อสู้อากาศยาน โดยภูมิปัญญาของชาวลากย่า

[แก้ไข] เศรษฐกิจ

มีรายได้หลักมาจากการส่งออกสินค้าต่างๆซึ่งนำรายได้เข้าประเทศเป็นจำนวนมหาศาล นอกจากนี้สินค้าOTOPยังนำรายได้มาให้กับชาวลากย่าในชนบทได้เป็นกอบเป็นกำ

[แก้ไข] สังคม

ชาวลากย่ามีรายได้ไม่มากนัก รายได้หลักมาจากการเกษตร ทุกที่ในประเทศจะมีสภากาแฟอยู่ทั่วไปโดยสภากาแฟใช้เป็นที่พูดคุยเรื่องการเมียของประชาชน ประชาชนที่ถึงแม้จะมีรายได้น้อยแต่ก็มีความฟุ้งเฟ้อมาก สถานที่ๆประชาชนชอบไปมากที่สุดคือตลาดนัดเพราะที่นั่นมีทุกอย่างที่ประชาชนต้องการ กล่าวกันว่าเป็นสังคมที่มีอิสระในการคอรัปชั่นมากที่สุดในโลก

[แก้ไข] อาหารประจำชาติ

ประชาธิปไตย (ที่กินได้)

[แก้ไข] ระบบศาล

การตัดสินจะอยุ่ที่ฝ่ายไหนมีคนมากกว่ากัน

[แก้ไข] ศาสนา

นับถือทักษิณาธิปไตยเปนศาสนาหลัก และ นับถือสิ่งที่ให้เลขเป็นศาสนารอง

[แก้ไข] วันสำคัญทางศาสนา

• 6262 กรกฎา วันทุจศิลาบูชา เป้นวันประสูติขององค์บร๊ะแสดสะดา
• 1199 กันยา เป้นวันที่องค์บร๊ะแสดสะดา เริ่มบำเพ็ญทุกกรกิริยา
• 1001 เมษา เป็นวันที่แก้วสามประการ มารวมตัวกันเหมือนกับได้นัดหมายเอาไว้
• วันที่1และ15ของทุกเดือน เป้นวันที่นักลงทุนชาวลากย่าทุกคนจะมารวมตัวกันปฏิบัติธรรม คล้ายๆกับวันพระในประเทศเทย

[แก้ไข] กระทรวงวิทย์

บุคลาเกรียน

• ศจ ยูโทเน่า
• หมอหนำเลี๊ยบ

[แก้ไข] การกลับมาอีกครั้งของประเทศลากย่าในยุคสงครามกลางเมืองเทย

หัวข้อนี้ให้ดูเพิ่มที่ รัฐเทยใหม่ แต่เนื้อหาในบทความดังกล่าวจะเอียงไปคนละข้างกับบทความนี้

ในสงครามกลางเมืองเทย ทุจศิล กินชะมัดต้องการกลับมาเป็นใหญ่ในประเทศเช่นเดิม จึงใช้กองทัพแดงในการเรียกคืนอำนาจ จนทำให้ประเทศเทยแยกออกเป็นสองส่วน ภาคเหนือปกครองโดยลากย่า ส่วนทางใต้ปกครองโดยจักรวรรดิเยลโล่ซันผู้เป็นศัตรูคู่อาฆาต ในระหว่างการแบ่งประเทศ เรดมูลก็ทำการจับชาวเยลโล่ซันและมาร์กซี้ดในเขตเหนือไปสับละเอียดเป็นจำนวนมาก ทำให้พระเจ้าลิ้มโกโจพิโรธ นำทัพไปตีอุดร จนตกในวงล้อมของทหารเรดมูล3แสนทำให้ทหารเยลโล่ซันถูกสับเพิ่ม6หมื่น ประเทศเทยทั้งสองส่วนจึงคุมเชิงกันอย่างต่อเนื่องตลอดนับแต่นั้นเป็นต้นมา และทุจศิล กินชะมัดจึงได้ปกครองดินแดนประเทศลากย่าจวบจนกระทั่งจักรวรรดิเรดซันผนึกแผ่นดินเป็นปึกแผ่น ทั้งเยลโล่ซันและลากย่าต่างตกอยู่ใต้การปกครองของเรดซัน ปฏิบัติเกรียนทางทหารร่วมกับเรดซัน ซึ่งรัฐบวมเรดซันปกครองได้ดีกว่ารัฐบวมลากย่ามาก เพราะข้าราชการไม่โกงกินเลย ถึงมีก็น้อยมาก อย่างไรก็ตามคนที่ชาวลากย่าชอบที่สุดก็คือทุจศิลดังเดิม แต่หลังจากยุทธการเทียนสิน ทุจศิลก็ทำการแปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายยูริ ทำให้จักรพรรดิแห่งเรดซันพิโรธ สั่งโบยทุจศิลร้อยที และยุบประเทศลากย่า ประเทศลากย่าจึงล่มสลายเป็นครั้งที่สอง

[แก้ไข] การกลับมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ห้า

ต่อมาในยุคสงครามโลกครั้งที่สี่ กว่าที่ทุจศิลจะทำการรบกับภราดรภาพแห่งน็อตเพื่อชิงชัยหลังจากที่เทยบีเรี่ยมหมดไปจากโลก ก็พบว่าภราดรภาพแห่งน็อตชนะสงครามไปแล้ว และดินแดนของบริษัท ชินระ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาโจร)ก็ถูกประเทศต่างๆแยกตัวออกไป เหลือดินแดนใต้ปกครองเพียงอินเดือยด้านตะวันออกสุด เนปาล บังกลาเทศ ภูฐาน และพม่า ทุจศิลจึงกลับไปยังดินแดนเทยเพื่อทำการฟื้นฟูประเทศลากย่า ซึ่งก็สำเร็จ ทุจศิลร่วมกับเสธ.พิโรธก็ทำการรวมดินแดนที่เหลือของบริษัทชินระเข้ากับประเทศลากย่า เปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐเรดมูล และประเทศเริ่มสงบ แต่ไม่นานนักจักรวรรดิเยลโล่ซันที่ฟื้นขึ้นในเวลาเดียวกันหลังจากกบดานอยู่ภายใต้การปกครองของสหรัฐอมาริเกย์เป็นเวลานานก็กำเนิดขึ้นอีกครั้ง โดยคราวนี้ผู้นำฮันที่เสียชีวิตไปนานแล้วก็ได้รับการโคลนนิ่งมาใหม่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สี่ และสุดท้ายก็ฟื้นจักรวรรดิเยลโล่ซันได้สำเร็จ แล้วก็สถาปนาตัวเองเป็นฮันคิยูอ๋อง ตั้งราชวงศ์โฮ่วหยวน และเริ่มทำการรบกับเรดมูลที่อยู่ทางเหนือ ซึ่งในช่วงแรกเรดมูลแข็งแกร่งกว่า และสามารถตีกรุงเทพของพวกมาร์กซี้ดแตกได้ แล้วไล่ไปถึงประจวบ ฮันคิยูริอ๋องจึงสถาปนาตัวเองเป็นฮันคิยูริฮ่องเต้และตีกรุงเทพคืนได้สำเร็จ จึงประจันหน้ากันอย่างเต็มรูปแบบ อย่างไรก็ตามพันธมิตรของเรดมูลอย่างสหรัฐอมาริเกย์ก็ถูกตีโดยยุ่นปี่และเผ่าเติร์กจนล่มสลายลง เรดมูลในขณะนั้นถือว่ารวยที่สุด ประเทศลากย่าในยุคนั้นจึงดูเหมือนรุ่งเรืองที่สุด และเป็นพันธมิตรกับเขมียว แต่ก็มีความหายนะเบื้องหลังความรุ่งเรือง นั่นคือการเสียแนวร่วมสำคัญอย่างสหรัฐอมาริเกย์ทำให้สถานภาพเริ่มสั่นคลอน ในขณะที่การที่เขมียวล่มสลายลงด้วยน้ำมือของเยลโล่ซันทำให้เรดมูลเริ่มอ่อนแอลง ซึ่งตอนนั้นสหรัฐอมาริเกย์ได้หนีไปอยู่ออสเตรเลียหมดแล้ว ไม่นานนักทัพของนครรัฐต่างๆในจีนที่เป็นพันธมิตรกับเยลโล่ซันเริ่มบุกโจมตีเรดมูล ทำเรดมูลเสื่อมอำนาจลงอย่างรวดเร็ว ต่อมาทางจักรวรรดิต้าฉีก็นำทัพบุกยึดออสเตรเลีย ทุนนิยมสายหลักจึงหมดสิ้น ทัพเรดมูลถูกกลยุทธ์ปืน7แนวของเยลโล่ซันตีแตกในสงครามดอนเจดีย์ ทุจศิลถูกหน่วยคอมมานโดจับมาเยลโล่ซันได้ อำมาตย์ทุกคนเห็นชอบให้ประหารชีวิตด้วยการใช้วิธีประหารขั้นสูงในเยลโล่ซันในคุกเกย์ การลงทัณฑ์ได้แก่ ขูดกระดานดำ เปิด จับกรอกทิงเจอขาว แล้วมัดมือ เปิดหนังเกย์ให้ดู ผ่านไป193วันยังไม่ตาย อำมาตย์จึงสั่งให้เอาตะบอกไฟฟ้ามีหนามทิ่มตูดออกปาก แต่ยังไม่ตาย จึงเอาตะบองยัดอีก10อัน ก็ยังไม่ตายอีก ฮันคิยูริฮ่องเต้หมดปัญญาจึงสั่งให้นำไปต้มในกระทะแบบที่จักรพรรดิไท่จูฮ่องเต้แห่งเรดซันเคยทำ ไม่พอยังใช้ห้าม้าแยกร่าง แล้วก่อตัดหัว กระทืบ สุดท้ายก็ตายแบบไม่เหลือสภาพศพเพราะเอาเนื้อฉีกไปให้หมาร็อตไวเลอร์กิน พานทองแย้ขึ้นเป็นประธานธิบดีคนที่2 ภายใต้การควบคุมของสมยาย งงวะสัด

ทีนี้เยลโล่ซันจึงรุกขึ้นเหนือ ส่วนจักรวรรดิต่างๆในจีนก็รุกลงใต้ ชาวเรดมูลจำนวนมากถูกผลักไสไปจนตกทะเล เรดมูลจึงแตก แต่ยังมีทัพทุนนิยมท้องถิ่นที่นำโดยผบ.เป็ดอยู่ เยลโล่ซันจึงยกทัพไปกวาดล้างและทำให้เรดมูลล่มสลายลง ประเทศลากย่าล่มสลายลงเป็นครั้งที่สาม และไม่มีการฟื้นฟูอีกเลย พานทองแย้และสมยายถูกสั่งฆ่าล้างโคตร

[แก้ไข] กฏหมาย

• ประเทศนี้เป็นประเทศที่ให้ความสำคัญกับสิทธิมนุษชนอย่างมาก ลูกหนี้ที่ไม่ใช้หนี้ ถ้าหากไม่มี เจ้าหนี้ไม่มีสิทธิไปทรมานจนตาย แบบในเยลโล่ซัน

• การถูกลงโทษนั้นมาจาก นิยมอำมาตย์ ไม่เอียงซ้าย ไม่เชื่อในไสยศาสตร์ ดูหมิ่นประเทศเพื่อนบ้านโดยเฉพาะเขมร ส่วนการปล้นฆ่า ไม่มีความผิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคนร้ายเป็นชาวเขมร หากเจ้าทรัพย์สู้มีความผิดถึงขั้นตัดคอกลางโลตัส

• ทุจศิลถูกต้องเสมอ ทุจศิลไม่ทำผิดกฏหมาย แต่ทำในสิ่งที่กฏหมายห้าม

[แก้ไข] กบฏ

• กบฏฝ่ายขาว - ช่วงสงครามกลางเมียเทย ชาวเรดมูนได้ให้ทหารต่างชาติ(พม่า เขมร)ตลอดจนอเมริเกย์ เข้ามาในเมืองเพื่อต่อสู้เยลโล่ซัน ชาวต่างชาติได้อภิสิทธ์มากมาย สามารถ ปล้น ฆ่าได้ตามใจชอบ ทำให้ทำชาวฝ่ายขาวจำนวนมากทนไม่ไหว จึงลุกฮือกันเป็นการใหญ่ หลายคนหลบหนีไปเยลโล่ซัน แต่เหยียบระเบิดตายหมด ส่วนที่ลุกฮือในเรดมูล ถูกจับเป็นทาส ใช้มั่ง ขายมั่ง

• กบฏแดงเทียม-เนื่องด้วยเหตุผลเดียวกับข้อบน ทำให้คนในเขตภาคกลางตอนบน ติดกับชายแดนเยลโล่ซัน ลุกฮือกันมาก ประท้วงด้วยการงดเกี่ยวข้าวและเผานา ยึดจวนผู้ว่า สังหารนายทุนและแรงงานต่างด้าว ทางการจึงให้กองทัพพม่าเข้ามาปราบแล้วจับไปเป็นทาสที่พม่า ส่วนที่นาให้เขมรทำ

[แก้ไข] วรรณะ

• เจ้าพ่อเจ้าแม่
• หมอดู
• ประธานธิปดี-เทพเจ้า
• อัครอภิมหานายทุน
• อภิมหานายทุน
• ผู้สำเรจราชเกรียน-หัวหน้ากองสลาก
• มหานายทุน
• เจ้าสัว
• ตำกวดหญ่าย
• เสี่ย
• นายทุน
• ตำกวด
• หัวหน้าไพร่ราบ
• ข้าราชเกรียน-คนขายหวย
• ชาวพม่า เขมียว
• ทุจศินาธิปไตยนิกาชน
• ไพร่ชาวม้ากซี้ด

คนเหล่านี้มักเป็นพวกคอรัปชั่น กินสินบาทคาดสินบน ต่อมาจึงถูกรัฐบวมเรดซันปราบจนเหี้ยน พวกเขาจึงไม่กล้าคอรัปชั่นอีก (ดูการปราบที่จักรพรรดิไท่จูฮ่องเต้)

[แก้ไข] เกร็ด

ชื่อเรดมูลมากจากใส่เสื้อแดง มีศูนย์บัญชาเกรียนอยู่ที่บ้านจันทร์ส่องหมา

ด • พ • ก ประเทศและดินแดนในทวีปเอเชย
ประเทศ	รัสเซีย • จอร์เจีย • กาเมเนีย • อาเซอร์ไบจาน • คาซักสถาน • เติร์กเกย์นิสถาน • ทาวาสลีนกิสถาน • อีเบย์กิสถาน • ขี้กรี๊ดสถาน • เมียโกลอง • จีน • เกาเหลาใต้ • เกาเหลาเหนือ • ยุ่นปี่ • ฝีลีบปิน • เวียดกาม • ล๊าว • กรรมบูชา (เขมียว) • เทย • เมียเลซา • สิงคโปโตก • อินดี้หนี้เสีย • ตีหมอตะบันหมอก • บึมนาย • บร๊ะม่า • ภูถัน • บังกะลาเทศน์ • อินเดือย • เคปาล • ตีลังกา • มันดีด • ปาเกย์สถาน • อัพเกรียนนิสถาน • เคปาน • อีร้า • อีห่าน • คูแหว่ง • คาตู้ • สหรัฐอาหลับเอมีเอดส์ • ซาอุดิอาระเมีย • บ้าเรน • จอแดง • อิสระแบ๊ว • เลวบานอน • ซีเรียก • โอ้มันส์ • เยดเม่น • ตุรโลกีย์ • ไซนัส • ปอบหยิบ
ดินแดนพิเศษ	ห้องกรง (จีน) • อีมูและไคมีร่า (อินเดือย/ปาเกย์สถาน/จีน) • เคอร์ดิสถาน (อีห่า) • มาเกา (จีน) • ปาเลสเบี้ยนไตน์ • เลสแบงก์ (อิสระแบ๊ว/ปาเลสเบี้ยนไตน์) • ไตหวาน (เทไป) (จีน/รัฐบาลไตหวาน) • สาธารณรัฐตุรโลกีย์แห่งไซนัสเหนือ (ไซนัส) • สหพันธรัฐเกรียน (ยังไม่มีแผ่นดินอยู่) • ทำเนียบรัฐบวม • ลากย่า • เครือจักรภพแห่งยูริ พลังจิต (เอเชย/ยูหลบ/อเมริกร๊วกเหนือ) • สมาพันธ์ชนเผ่าเร่ร่อน • เยลโล่ซัน • สมาพันธ์โลกไซเบอร์เอ็กซ์เทย • เรดซัน • ต้าเย่ว์ (ในอนาคต) • เอริเชี่ยน • หมาโห่ร้อง(วินเทอร์ฮาร์ท)• ซาบาท (เอเชย/ยูหลบ/อเมริกร๊วกเหนือ) • เกาะกรง (เขมียว) • แคว้นวัดซาย (ตั้งภายในเกรียนเทพมหานคร) • รัฐแมวแดง (เอเชยตะวันออกเฉียงใต้) • จักรวรรดเกรียนปุระ (เอเชย/ยูหลบ) • สิบนา(ในอนาคต)
อนุประเทศ	ที้เบด • ยุ่นปี่เหนือ • ดินแดนทะเลทับขี้ • คัดเด๊า
ประเทศในอดีต	บู๊ลิ้ม(ยุทธภพ) (จีน) • จักรวรรดิเปิดเสียง (อีห่าน) • จักรวรรดิมุลโก (อินเดือย) • จักรวรรดิเมียโกลอง (เมียโกลอง) • สหภาพโซเวียต (รัฐเสียว) • จักรวรรดิไบเซ็นเทย (ตุรโลกีย์) • อาณาจักรสุวรรณพัง (เทย) • จักรวรรดิคูซาน (อินเดือย) • ศรีทันย่า (ปัจจุบันเป็นโรงพยาบาล)• จักรวรรดิวิเกรียนนคร (อินเดือย)